Rosalía comezou este luns 17 de marzo de 2026 no LDLC Arena de Lyon a xira mundial do seu cuarto álbum, Lux, cun espectáculo deseñado como unha viaxe teatral que mesturou ballet clásico, ópera e música electrónica. O concerto, ante unhas 15.000 persoas, serviu para presentar en directo por primeira vez o repertorio completo do disco e para situar a proposta escénica nun terreo de alto secretismo e ambición artística. A actuación procurou desmontar expectativas e ofrecer unha experiencia visual e sonora pensada para impactar.
A produción mantivo unha confidencialidade extrema ata poucos minutos antes do inicio: compuertas e elementos escenográficos ocultaron a disposición do montaxe e a entrada en escena. Cando se abriron, unha caixa blanca sobre o escenario serviu de aula teatral desde a que emerxeu a artista vestida inicialmente con tutú e zapatillas de punta, transformando a apertura nunha escena propia do ballet. Esa primeira imaxe marcou o ton dunha noite de constantes metamorfoses.
O concerto arrancou cos dous temas que abren Lux, «Sexo, violencia y llantas» e «Reliquia», e de inmediato despregou un contraste entre a rotundidade instrumental e a delicadeza da coreografía sobre as pontas. No centro do recinto, a orquestra Heritage oferceu un acompañamento en directo que se alternou con remezclas electrónicas e sons de club, configurando unha órbita sonora inusual nun concerto pop contemporáneo.
Inicio en Lyon: segredo e teatralidade
A posta en escena incluíu cambios de vestiario e atmósferas que xogaron con iconografías diversas: do tutú inicial a un velo con resonancias operísticas en «Mio Cristo Piange Diamanti», ata a aparición con cornos de plumas negras para «Berghain». Neste último número a peza derivou cara unha versión remezclada que enfatizou os elementos de música de baile, subliñando a intención de conxugar o clásico e o club.
Ademais das cancións de Lux, o concerto incorporou varios temas da súa etapa anterior, sobre todo de Motomami, como «Saoko», «La fama», «La Combi Versace», «De madrugá» e «El redentor». A alternancia entre material novo e éxitos coñecidos procurou manter un equilibrio entre a exploración sonora e as expectativas do público, que recibiu a función con entusiasmo evidente.
Os elementos visuais e a dirección artística traballaron a favor dunha narrativa hermética, na que cada transformación escénica semellaba responder a unha lóxica simbólica máis que a unha cronoloxía de hits. A combinación de orquestra en vivo, electrónica, coreografía e vestiario permitiu á artista dar forma a un discurso escénico cohesionado e pensado para ser experimentado como un todo.
Unha proposta híbrida entre ballet, ópera e electrónica
Desde a crítica, a aposta da cantante interprétase como un paso cara a unha maior complexidade escénica que empurra os límites do pop contemporáneo. A mestura de referentes —ballet, diva operística e club— non só amplía o repertorio estético da intérprete, senón que tamén propón novas formas de relación entre público e escenario en grandes recintos.
A noite en Lyon serviu ademais para comprobar a capacidade da produción para transformar un pavillón convencional nun espazo con atmosfera teatral: iluminación, módulos escénicos móbiles e unha xestión sonora que oscilou entre a sutileza orquestral e a potencia electrónica. Todo iso contribuiu a unha experiencia que moitos asistentes describiron como intensa e sobrecolledora.
A xira de Lux continuará nos próximos meses por varios países, con datas que a organización irá confirmando e que pretenden levar esta proposta escénica a distintos escenarios internacionais. A aposta é, en calquera caso, unha declaración de intencións: levar o novo disco máis aló do formato álbum e converter cada concerto nun espectáculo integral.
Se ben non faltan as preguntas habituais sobre a sustentabilidade dun montaxe tan complexo e o custe que iso implica, a primeira parada en Lyon conseguiu situar a xira na axenda cultural como un dos eventos musicais do ano, capaz de xerar debate e expectación tanto entre seguidores como entre críticos.
