Os estudantes da Universidad de A Coruña (UDC) denuncian que o transporte público na cidade ignora as súas necesidades, especialmente nos campus de Elviña e A Zapateira. No pleno curso 2025-2026 e coa actividade académica ao máximo, a liña universitaria —a chamada liña UDC— sofre saturacións nas horas punta e non cobre barrios onde viven moitos alumnos. A queixa intensifícase tras a negativa do Concello a implantar estacións de BiciCoruña nos campus e ante a percepción de frecuencias insuficientes. A situación, din os afectados, complica o acceso ás clases e obriga a buscar alternativas menos sostibles.
O problema non é novo, pero agravouse co aumento da matriculación e da mobilidade diaria cara aos dous grandes campus coruñeses. A rede municipal dispón de 26 liñas de autobús, pero os estudantes subliñan que ningunha estrutura do servizo está deseñada pensando especificamente nos traxectos que conectan barrios periféricos e as zonas académicas. A liña UDC é o eixo habitual, pero a súa posta en marcha e reparto de paradas non alivian a presión nas horas clave.
A liña universitaria conta con 29 paradas, moitas delas concentradas dentro dos recintos universitarios ou en puntos céntricos como Juan Flórez e as prazas de Pontevedra e Ourense. Con todo, son os puntos de orixe comunitarios —San Pedro de Mezonzo e plaza de Pontevedra, entre outros— os que rexistran maior presión a primeira hora, cando os autobuses chegan cheos e non admiten novos pasaxeiros. Esta situación repite o patrón que os estudantes consideran insostible.
Incidencia na vida académica
O impacto no día a día dos alumnos tradúcese en atrasos, xornadas menos produtivas e, en ocasións, xornadas de pé ou desprazamentos alternativos. Moitos estudantes relativizan o custe económico e sinalan como problema principal a carencia de prazas e a irregularidade dos pasos nas horas punta. En opinión de varios usuarios, a frecuentación debería axustarse ao pico de demanda matinal e vespertina para garantir o acceso ás clases.
«Ás veces non che deixan nin entrar; e cando consegues facerche un oco, o camiño ata o campus convértese nun verdadeiro caos»
Así o relata Jaime Pérez, estudante de segundo curso de Economía, que vive nun barrio do extrarradio e depende do servizo para chegar ás clases. A súa experiencia reflicte o fenómeno de autobuses que pasan completos polas paradas máis demandadas e que obrigam a repetir a espera ou a combinar traxectos menos directos.
Ademais do desbordamento, a distribución das paradas e a conexión con barrios como Os Mallos, Monte Alto ou Peruleiro é percibida como insuficiente. Moitos estudantes apuntan que o mapa de rutas favorece puntos céntricos e deixa “vazíos” en zonas residenciais onde conviven numerosos universitarios. Esa segmentación do servizo provoca desprazamentos longos e, en ocasións, un incremento do uso do coche particular.
Alternativas en debate: bicicletas e frecuencias
En febreiro, o grupo municipal nacionalista planteou unha moción para instalar estacións de BiciCoruña nos campus, unha medida pensada para facilitar o último tramo do traxecto. O Concello respondeu que a fórmula de bases pequenas —seis, quince ou vinte bicicletas— non resolvería o volume de usuarios que requiren acceso continuo, e mostrou reticencias a implantar o sistema tal e como se propuxo.
«Non todos vivimos no centro ou en Os Mallos»
A reivindicación de Iria Rodríguez, estudante de Dereito, resume a demanda principal: máis frecuencias e unha cobertura que chegue aos barrios onde residen alumnos. Para moitos, a combinación ideal sería reforzar a liña UDC nas horas punta e sumar opcións como estacións de bicicletas ben dimensionadas e paradas adicionais en zonas residenciais.
Desde a perspectiva municipal, o debate plantea limitacións técnicas e orzamentarias. Adaptar horarios e aumentar vehículos implica custos e axustes na planificación operativa da flota. Con todo, os estudantes alertan do custo social e ambiental de non actuar: maior uso do coche, atascos e perda de accesibilidade á oferta formativa.
Organizacións estudiantís e representantes universitarios reclaman unha mesa de traballo entre a UDC, a concesionaria do transporte e o Concello para deseñar solucións a curto e medio prazo. Entre as propostas figuran reforzos nas horas de entrada e saída, paradas adicionais en barrios concretos e lotes de bicicletas compartidas de maior capacidade nos recintos universitarios.
A polémica volve a situar sobre a mesa a necesidade de pensar a mobilidade urbana cunha ollada que integre educación, sostibilidade e equidade territorial. Para os estudantes de A Coruña, a prioridade é clara: que o transporte público deixe de ser un obstáculo para cursar estudos e pase a ser unha ferramenta que facilite o acceso á universidade.
