A Axencia Estatal de Meteoroloxía (AEMET) confirmou que xaneiro e febreiro de 2026 foron os meses máis chuviosos en España nos últimos 47 anos, debido a unha sucesión de temporais que afectaron boa parte do país. As fortes precipitacións, concentradas entre finais de decembro e mediados de febreiro, provocaron inundacións graves, desaloxos e perdas humanas en distintas provincias. O fenómeno enmárcase, segundo os meteorólogos, nun patrón vinculado ao quecemento global e a océanos máis cálidos que favorecen a evaporación e as precipitacións intensas.
Desde finais de decembro rexistráronse once grandes borrascas que trouxeron consigo episodios de choiva torrencial e ventos furacanados, segundo os informes da AEMET. A intensidade e a frecuencia destes temporais foron atípicas nas series históricas, o que concentrou a atención dos servizos de emerxencia e da comunidade científica. As administracións locais e autonómicas tiveron que activar plans de protección civil en varias zonas costeiras e do interior.
Unha dos episodios máis dramáticos tivo lugar en Grazalema (Cádiz), onde unha desas borrascas deixou en poucos días máis precipitación da que adoita rexistrarse nun ano completo. As inundacións e o risco de desprendementos obrigaron a evacuar á poboación e contabilizáronse polo menos dous falecidos como consecuencia directa do temporal. As imaxes de rúas anegadas e estradas cortadas repetíronse en distintos puntos do sur e do oeste peninsular.
Tormentas, nomes e comparativas históricas
A sucesión de eventos incluíu a tormenta bautizada como Leonardo, que causou gran parte dos danos no sur e no litoral atlántico. A AEMET e outros servizos meteorolóxicos coincidiron en sinalar que a violencia destas borrascas responde tanto á dinámica atmosférica como a condicións oceánicas inusuais. A axencia portuguesa IPMA tamén informou de que febreiro foi o mes máis chuvioso en Portugal en 47 anos, o que subliña o carácter rexional do fenómeno.
«Xaneiro e febreiro de 2026 foron os máis chuviosos dos últimos 47 anos, o que pon de manifesto a natureza extraordinaria destes eventos»
O portavoz da AEMET, Rubén del Campo, sinalou que a gravidade de episodios como Leonardo pode interpretarse como unha manifestación do cambio climático. Del Campo lembrou que o quecemento dos océanos favorece unha maior evaporación e que unha atmosfera máis cálida pode reter máis vapor de auga, aumentando así a probabilidade de precipitacións intensas en curtos períodos.
Impactos, riscos e previsións
Alén das perdas humanas, as precipitacións extremas causaron danos en infraestruturas, vivendas e cultivos, e obrigaron a suspender comunicacións por estrada e tren en varias rexións. Os servizos de emerxencia continúan avaliando zonas de risco por desprendementos e a posibilidade de crecidas en cauces menores que non están preparados para episodios tan intensos. A recuperación das áreas afectadas precisará atención a curto e medio prazo, así como investimento para reforzar a resiliencia.
A pesar das precipitacións atípicas, a AEMET apunta que este inverno foi o oitavo consecutivo con temperaturas superiores á media en España, unha racha sen precedentes nos rexistros da axencia. Os modelos meteorolóxicos indican ademais unha probabilidade do 50% ao 70% de que a vindeira primavera presente temperaturas por riba do habitual, o que mantén a incerteza sobre a evolución da tempada e os riscos asociados.
Os sectores agrícola e enerxético, así como as administracións locais, xa están a traballar na avaliación de perdas e en medidas de contixencia para afrontar episodios similares no futuro. Expertos consultados recomendan reforzar a xestión de cuncas, mellorar a previsión hidrolóxica e adaptar infraestruturas para minimizar o impacto das precipitacións extremas.
O balance destes dous meses pon de manifesto a necesidade de integrar estratexias de adaptación ao cambio climático na planificación territorial e na xestión das emerxencias. Para as autoridades e a sociedade civil, a prioridade será combinar a atención inmediata ás vítimas con políticas de prevención que reduzcan a vulnerabilidade fronte a eventos cada vez máis intensos e frecuentes.
