Os mercados financeiros globais rexistraron fortes perdas tras o ataque de Estados Unidos e Israel sobre Irán e o peche parcial do estrecho de Ormuz, segundo analistas consultados o 16 de marzo de 2026. As bolsas occidentais pecharon en vermello, o petróleo subiu e os rendementos dos bonos do Tesouro estadounidense repuntaron, alimentando a inquietude pola liquidez no segmento de crédito privado. O último informe do World Gold Council advirte de que, nun contexto de desaceleración económica, comezan a aparecer fendas que lembran á crise de 2007-2008.
As principais economías amosan sinais dispares: unha moderación do crecemento en Estados Unidos, un estancamento do PIB en Reino Unido e unha caída relevante da produción industrial na eurozona. Fronte a ese panorama, China mantén amplos superávits comerciais que actúan como contrapunto nos fluxos globais de capitais. Os investidores reaccionan aumentando a demanda de liquidez e repriorizando activos, con efectos nas primas de risco.
Mentres soben os rendementos da débeda pública estadounidense, o prezo do ouro caeu impulsado por expectativas sobre a traxectoria dos tipos de interese. Non obstante, a maior preocupación do mercado empeza a concentrarse no crédito privado: o ensanchamento dos diferenciais e as saídas de fondos en Estados Unidos suxiren un nerviosismo crecente que, por agora, responde máis a tensións de liquidez que a impagos xeneralizados.
Sinais de alerta no crédito privado
O informe do World Gold Council sinala que o fenómeno que se observa agora é especialmente preocupante porque reaparecen as mesmas vulnerabilidades que precederon á gran recesión. Os activos subxacentes do crédito privado adoitan ser ilíquidos, e nun escenario de retirada rápida de capital eses instrumentos tardan en poder venderse sen perdas significativas.
«está a comezar a reflexar a situación de 2007-2008»
Os xestores describen retiradas de capital de fondos estadounidenses que, en moitos casos, responden a necesidades inmediatas de efectivo. Non obstante, o ensanchamento dos diferenciais é un síntoma de crecente aversión ao risco que pode forzar a moitas carteiras a recompoñer posicións en condicións adversas. Se a presión se intensifica, as fases iniciais dunha crise crediticia poderían afectar tamén a activos habitualmente líquidos.
Impactos rexionais e respostas políticas
En Europa, a posibilidade de que o estrecho de Ormuz permaneza pechado levou á Unión Europea a estudar medidas para garantir o tránsito de mercancías e enerxía. A Alta Representante da UE para Política Exterior, Kaja Kallas, defendeu a necesidade dunha resposta coordinada para evitar que terceiros actores se beneficien da disrupción.
Os bancos centrais manteñen a alerta. Unha escalada nos prezos do petróleo e unha reversión na confianza dos mercados poderían forzar aos responsables da política monetaria a calibrar medidas de liquidez ou, no outro extremo, a manter unha política de tipos que complica a reparación de tensións no crédito.
Analistas sinalan que, aínda que os indicios lembran a 2007-2008, aínda é cedo para afirmar que se repetirá unha crise da mesma magnitude. A estrutura do mercado e as ferramentas de xestión de riscos evolucionaron desde entón, pero as condicións externas —guerra rexional, desaceleración económica global e fluxos de capital volátiles— aumentan a probabilidade de episodios de estrés máis agudos.
Para os investidores tradicionais, a recomendación xeral pasa por revisar a liquidez das carteiras e evitar concentracións en activos ilíquidos que poidan verse forzados a venderse en mercados comprimidos. En paralelo, algúns expertos ven oportunidades en sectores europeos e asiáticos que poderían beneficiarse se a tensión se contén sen derivar nunha recesión global.
En Galicia e no resto de España, o impacto chegará pola vía da enerxía e do comercio exterior: subidas prolongadas do petróleo encarecerían os custos empresariais e poderían frear unha recuperación económica aínda fráxil. As próximas semanas serán decisivas para calibrar se os movementos do mercado se estabilizan ou se, pola contra, as fendas no crédito privado se profundan e obrigan a respostas máis contundentes por parte das autoridades e dos reguladores.
