Friedrich Merz, canciller alemán e líder do bloque conservador CDU/CSU, esixiu este martes en Berlín ao presidente do Partido Popular Europeo, Manfred Weber, que poña fin a calquera vínculo coa formación ultradereitista Alternativa para Alemania (AfD). A reprenda chega tras informacións da axencia dpa sobre contactos de membros do grupo popular con persoas e estruturas próximas á AfD, e prodúcese nun ano electoral marcado polo avance da extrema dereita en varios landers.
Merz xustificou a súa advertencia alegando que Alemaña mantén un cordón sanitario contra a AfD que debería aplicarse tamén a escala europea. O motivo é evitar a normalización ou cooperación con forzas ás que o seu Executivo e parte do espectro político alemán consideran radicais e antidemocráticas.
A dpa sinalou que eses contactos se produciron tanto en chats de grupo como en encontros persoais, sen que conste por agora unha intervención directa de Weber. Aínda así, para Merz a existencia desas relacións, aínda que sexan informais, danar a estratexia alemá fronte á ultradereita.
Reacción pública e peticións de clarificación
Nunha comparecencia na Cancillería, Merz foi taxante sobre a necesidade de cortar calquera cooperación: non só pediu explicacións senón que esixiu medidas concretas para impedir que membros do PPE manteñan nexos coa AfD. Tamén mencionou que comparte esa posición con líderes da súa propia formación rexional.
«Non cooperamos cos radicais de dereita no Parlamento Europeo»
Ademais instou a Weber a actuar con rapidez e determinación. Segundo o canciller, quen propicie ou permita esa relación deberá asumir as consecuencias políticas derivadas dese comportamento.
Debate interno na CDU/CSU
A polémica reabriu as tensións internas na CDU/CSU sobre como abordar o auxe da AfD. Algúns dirixentes intentan restar importancia ao asunto e diferencian entre un intercambio informal e unha cooperación política formal, mentres que outros piden medidas máis estritas para preservar o rexeitamento á extrema dereita.
O xefe do grupo parlamentario conservador no Bundestag, así como figuras da ala máis dereitista do partido, matizaron as críticas. Argumentan que intercambiar mensaxes en chats de grupo non equivale a establecer alianzas políticas nin a apoiar programas electorais.
A posición da dirección federal enfróntase, por tanto, a correntes internas que reclaman tanto endurecer o discurso para frear a fuga de votos cara á AfD como abrir canles de diálogo en determinados contextos. Ese equilibrio resulta especialmente delicado nun ano electoral.
O propio Merz deixou claro, non obstante, que existen límites: a AfD debe permanecer fóra de calquera cooperación oficial ou institucional coa CDU/CSU e cos seus representantes en Europa. Esta postura busca evitar a normalización dun partido que en moitos sectores é visto como unha ameaza aos consensos democráticos.
No plano internacional, Merz tamén conserva marxe para tratar como socio preferente a partidos conservadores doutros países, como a italiana Giorgia Meloni, sempre que non compartan a natureza extremista que atribúe á AfD.
As revelacións prodúcense despois dunha eleccións rexionais en Baden-Württemberg nas que a AfD obtivo máis do 18% dos votos, e en plena campaña para os comicios de Renania-Palatinado, onde as enquisas auguran un resultado axustado entre conservadores e socialdemócratas.
Con varias citas electorais clave ao longo do ano, a dirección da CDU/CSU e o PPE afrontan agora a tarefa de clarificar os seus límites coa extrema dereita sen perder votos pola dereita, unha tensión que promete seguir condicionando o debate político en Alemaña e en Europa.
