Os sindicatos médicos, entre eles o galego O’MEGA, iniciaron este luns unha segunda semana de folgas para esixir un Estatuto Marco específico para a profesión. As mobilizacións, convocadas a nivel estatal, prolongaranse cinco xornadas ata o venres e buscan responder ao acordo alcanzado entre o Ministerio de Sanidad e outros sindicatos que, segundo os convocantes, non recoñece as particularidades do colectivo. Os facultativos denuncian ademais a falta de negociación directa co departamento que dirixe Mónica García.
O Comité de Huelga, integrado pola Confederación Española de Sindicatos Médicos (CESM), o Sindicato Médico Andaluz (SMA), Metges de Catalunya (MC), a Asociación de Médicos y Titulados Superiores de Madrid (AMYTS), o Sindicato Médico de Euskadi (SME) e O’MEGA, convocou concentracións e folgas en hospitais e centros sanitarios de todo o país. Trátase da segunda semana de folga deste ano tras as mobilizacións de febreiro, que non fructificaron en contactos formais co Ministerio, segundo os sindicatos.
A protesta busca un Estatuto Marco que recoñeza «as especiais condicións de formación, desempeño e responsabilidade» dos médicos e facultativos, unha reivindicación que os convocantes consideran incompatible co texto acordado con outras organizacións. O Ministerio sostén que crear un estatuto específico abriría fendas na cohesión do Sistema Nacional de Salud e provocaría desigualdades entre territorios e profesións.
Falta de diálogo formal e a resposta do Ministerio
Desde a última vaga de folgas, os sindicatos aseguran que non houbo reunións formais co Ministerio para negociar as súas demandas. A ministra intentou encamiñar o conflito mediante declaracións públicas e mediante o acordo alcanzado co Foro de la Profesión Médica o 4 de marzo, segundo fontes do departamento. Os convocantes insisten en que ese cauce non substitúe a negociación bilateral co Comité de Huelga.
«Supuña a oportunidade de manter o diálogo, evitar a folga e desescalar o conflito»
Nunha carta dirixida ao Comité, o Ministerio defendeu que o acordo co Foro contou co coñecemento e a participación das organizacións médicas e que ofrecía unha vía para abordar as demandas. O Comité respondeu que o subscrito co Foro non é un convenio negociado cos sindicatos que convocaron a folga e que, mesmo no mellor dos casos, non tería valor xurídico suficiente para resolver as reclamacións laborais.
«Non existe», engadiu o Comité, cualificando o acordo do Foro como unha simple «proposta» sen eficacia xurídica
Mobilizacións e calendario de protestas
Ademais das folgas estatais, os sindicatos autonómicos convocaron actos de protesta nos seus territorios. As accións inclúen concentracións fronte a centros sanitarios, marchas ante sedes do Goberno e manifestacións nas principais cidades. En Madrid, AMYTS organizou unha manifestación que partirá do Congreso de los Diputados ata o Ministerio de Sanidad e convocou concentracións diarias fronte á sede ministerial ás 11:00 horas.
Os convocantes anunciaron que as xornadas de folga se extenderán ata o venres, con chamamentos a manter a presión ata que o Ministerio acepte sentarse a negociar un texto específico para os facultativos. A pesar diso, o Ministerio mantén a súa postura de que unha regulación diferenciada podería prexudicar a cohesión do SNS e xerar desigualdades entre profesionais e comunidades autónomas.
En canto aos servizos mínimos, os comunicados do Comité non achegaron detalles exhaustivos no momento da convocatoria, e a aplicación concreta deses servizos depende de resolucións autonómicas e das direccións dos centros sanitarios. A ausencia de acordos formais entre as partes complica a previsión sobre o impacto real das folgas na actividade asistencial.
No plano institucional, o anteproxecto de lei do Estatuto Marco impulsado polo Ministerio e respaldado por sindicatos como SATSE-FSES, FSS-CCOO, UGT e CSIF foi anunciado o 26 de xaneiro e deberá pasar polo Consejo de Ministros antes da súa tramitación parlamentaria. Ese texto pretende regular as condicións laborais dos profesionais do Sistema Nacional de Salud e constitúe o escenario a partir do cal se articulou o conflito actual.
Os médicos manteñen que o debate transcende a negociación de condicións laborais e céntrase no recoñecemento dunha especificidade profesional ligada á formación e á responsabilidade clínica. Mentres persista a discrepancia sobre o interlocutor válido para negociar ese recoñecemento, as mobilizacións continuarán, segundo advirten os sindicatos que integran o Comité de Huelga.
