Na segunda sesión do xuízo polo caso coñecido como a «casa dos horrores» de Fitoria, celebrada o 11 de marzo de 2026 na Audiencia Provincial de Oviedo, os peritos forenses que declararon coincidiron en non apreciar enfermidades mentais graves nos dous acusados e en negar que os tres menores sufriran maltrato físico por parte dos seus progenitores. As conclusións dos peritos converteronse nun xiro relevante para a defensa, que sostén a idoneidade dos pais para retomar a custodia con apoio profesional. O proceso céntrase agora en determinar a mellor vía para a reintegración familiar tras case catro anos de illamento dos nenos no chalé.
Os encausados, un home alemán de 53 anos e unha muller estadounidense de 48, permanecen acusados de manter aos seus fillos encerrados na vivenda situada no concello de Oviedo durante un período que as dilixencias sitúan en torno a catro anos. Durante a vista, os especialistas avaliaron o estado psicolóxico dos progenitores e dos menores, e explicaron que, se ben non detectaron trastornos psiquiátricos incapacitantes nos adultos, os nenos presentan consecuencias claras derivadas do illamento prolongado.
Os peritos subliñaron que a principal afección observada nos menores é o atraso educativo debido á falta de escolarización e á escasa socialización, máis que lesións ou marcas de violencia física atribuíbeis aos pais. Segundo as valoracións presentadas na Audiencia, os menores amosan secuelas emocionais e de desenvolvemento que requiren intervencións especializadas e continuadas. Ese diagnóstico orientou as propostas cara a medidas de carácter asistencial e rehabilitador en lugar dunha resposta punitiva inmediata centrada na nai ou no pai.
Os expertos plantexaron a conveniencia dun plan de intervención progresivo que implique psicólogos, psiquiatras e servizos sociais para facilitar a adaptación dos menores e valorar paulatina e progresivamente a devolución da custodia. No seu informe, os forenses defenderon que, con apoios suficientes e supervisión profesional, a vida familiar podería recompoñerse, permitindo que os nenos volvan convivir cos seus progenitores en condicións seguras. Esa folla de ruta, defendida pola defensa, contrasta coa alarma social que suscitou o achado do caso.
A comparecencia dos peritos marcou un contraste coa versión que deu pé á investigación, centrada no secretismo e na privación prolongada de liberdade no chalé de Fitoria. Fontes xudiciais consultadas lembran que o feito de que os especialistas non aprecien maltrato físico non exclúe a consideración dun delito en función doutras probas e do relato dos feitos. O tribunal deberá ponderar agora os ditames periciais xunto co resto de probas para decidir sobre as responsabilidades penais e as medidas de protección dos menores.
Avogados da acusación poderían incidir noutras aristas da instrución, como a posible negligencia ou a omisión de deberes de coidado, mentres que a defensa apóiase nos informes para reclamar un tratamento orientado á reinserción familiar. O debate xurídico trasládase así cara á forma e ao ritmo da intervención social e clínica necesaria para garantir o interese superior dos menores, criterio que domina calquera decisión sobre custodia e medidas cautelares.
Organismos de protección infantil e servizos sociais participaron no proceso de avaliación e serán claves na execución de calquera plan de retorno que acuerde o tribunal. Os especialistas recomendaron que calquera reincorporación á familia se faga de maneira gradual e supervisada, con controis periódicos e recursos educativos e terapéuticos para subsanar o atraso acumulado. O obxectivo, segundo as explicacións técnicas, é minimizar o impacto a longo prazo no seu desenvolvemento físico, emocional e académico.
O xuízo continuará coa declaración doutros testemuñas e peritos en próximas sesións, e a resolución final dependerá da valoración conxunta de todas as probas. Mentres tanto, a nova dos ditames reavivou na opinión pública as preguntas sobre como equilibrar a protección dos menores coa posibilidade de reparar vínculos familiares danados. As partes e o tribunal afrontan agora a complexa tarefa de traducir os informes técnicos en medidas concretas que atenðan tanto á seguridade como ao benestar dos nenos.
