Este xoves, coincidindo coa visita do Olympique de Lyon a Balaídos, cúmprense dous anos da chegada de Claudio Giráldez ao primeiro equipo do Celta. A data serve de fito para valorar unha metamorfose que levou ao club vigués da loita pola permanencia a competir con regularidade por prazas europeas. A transición, iniciada como unha solución de urxencia tras a marcha de proxectos anteriores, traduciuse nun cambio de modelo deportivo e nunha identidade de xogo recoñecible. O partido de oitavos da Europa League ante o conxunto francés engade un punto de simbolismo á efeméride.
O que inicialmente se presentou como un parche para minimizar o dano deportivo e económico tras a etapa fallida de Rafa Benítez resultou ser moito máis: unha reestruturación profunda da política deportiva do club. Os piares do equipo reorganizáronse para priorizar o talento propio e unha idea de xogo coherente, coa plantilla e a metodoloxía alineadas cara a un obxectivo a medio prazo. Ese plantexamento permitiu pasar de xestionar crises puntuais a aspirar a competir en competicións continentais. A dirección deportiva e o corpo técnico foron pezas clave nese proceso de redefinición.
No estritamente futbolístico, o Celta foise axustando o seu estilo ata conxugar posesión con solvencia defensiva. O equipo mantén a vontade de dominar o balón e coller a iniciativa dende atrás, pero gañou solidez para resistir os envites rivais e castigar con transicións rápidas. A pasada tempada a fórmula deu resultados e este curso amosouse máis pragmática, combinando finura ofensiva con maior rigor táctico. En 90 partidos ao fronte do primeiro equipo, Giráldez promedia 1,59 puntos por encontro, unha cifra que subliña a eficacia do proxecto.
O percorrido deportivo do último bienio léese na clasificación e nos fitos deportivos. Tras estabilizar o equipo durante os dez encontros que dirixiu na campaña 2023-24, a seguinte tempada culminou coa sétima praza e o regreso ás competicións europeas. Na actual Liga, con once xornadas por disputarse, o Celta mellora os números do exercicio anterior e figura na sexta posición, á espera de regresar a postos aínda máis altos. Paralelamente, a participación na Europa League supuxo superar a barreira das expectativas establecidas a comezos do curso.
Unha das señas de identidade do proxecto foi a xestión da plantilla, baseada na mestura entre xuventude e experiencia e na confianza na academia. Giráldez apostou por incorporar figuras do filial e por axustar o grupo sen grandes dispendios, o que xerou un equipo máis recoñecible e comprometido coa idea do adestrador. Esa política tivo efectos no campo e na planificación económica do club, que buscou equilibrar competitividade e sustentabilidade. A coherencia entre discurso e posta en escena reforzou a credibilidade do proxecto.
A chegada do Olympique de Lyon a Balaídos esta semana reaviva a presenza do Celta no mapa europeo e ofrece unha proba de lume para medir ata que punto a transformación é irreversible. Máis aló do resultado, o enfrontamento debe servir para consolidar certezas tácticas e para comprobar a capacidade do equipo de competir a dobre cara, mantendo o dominio posicional sen renunciar á verticalidade cando sexa necesario. A eliminatoria terá ademais impacto na percepción externa do club e na ambición para os próximos anos.
As cifras e os rexistros avalan a consolidación do técnico porriñés: a media de puntos e a progresión clasificatoria sitúano entre os adestradores máis produtivos da historia recente do Celta. Esa estatística, unida á vitrina europea, explica por que a dirección do club apostou pola continuidade e por ser fiel a un plan trazado fai agora veint
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.