En Vilagarcía, centos de persoas tomaron as rúas o 8 de marzo de 2026 para reclamar máis igualdade e denunciar as actuacións do que definiron como sistema patriarcal. A protesta, organizada por O Soño de Lilith, reuniu colectivos e veciñanza da ría de Arousa nunha convocatoria que combinou reivindicacións, música e andainas en concellos da comarca.

## Mobilización e ambiente

A marcha desenvolveuse no centro de Vilagarcía coa presenza de varios centos de persoas, maioritariamente mulleres, aínda que as organizadoras lamentaron a escasa participación masculina. O percorrido estivo acompañado de pandeiretas, tambores e instrumentación popular que marcou o ritmo das consignas.

As voces reclamaron non só lembrar os avances do movemento feminista, senón tamén poñer de manifesto o longuísimo camiño que queda por percorrer en materia de igualdade.

## Mensaxes e peticións das participantes

As oradoras, entre elas representantes de Feministas de Catoira, denunciaron que existe unha «estratexia» para silenciar as mulleres e para trasladar desconfianza arredor das denuncias por violencia de xénero.

As reivindicacións principais incluíron máis orzamento para a atención ás vítimas, recursos especializados e ferramentas de protección.

Educación en igualdade como ferramenta esencial para evitar a reprodución de roles e condutas violentas nas novas xeracións.

Visibilización das cifras de violencia machista e demanda de accións públicas que poñan freo á impunidade.

Nun ton combativo, as asistentes esixiron que as administracións incorporen máis sensibilidade e políticas efectivas de prevención. A representante de Feministas de Catoira chamou a atención sobre as «cifras escalofriantes» de asasinatos machistas e pediu medidas que fagan posible saír das situacións de violencia sen medo a non seren cridas.

## Apoio comarcal e actividades paralelas

Ademais da concentración en Vilagarcía, houbo andainas e actos en distintos concellos da comarca, como a andaina organizada no Grove, que sumou veciñanza e colectivos locais.

As mobilizacións contaron coa participación de persoas vindas doutros municipios da ría, en sintonía coa idea de que a loita pola igualdade é colectiva e transversal.

As consignas e cánticos dirixíronse tamén contra discursos e ideoloxías que tratan de situar o feminismo como unha ameaza. As activistas insistiron en que combater a desigualdade require a presenza de todos os actores sociais: administracións, centros educativos, familias e homes aliados.

As oradoras insistiron en apoiar con medios prácticos as vítimas: máis persoal especializado, programas de recuperación e formación afectivo-sexual nas escolas como eixes centrais da prevención.

## O que queda por facer

Entre as demandas destaca a petición de incrementar os recursos públicos destinados a atallar a violencia de xénero e a desenvolver políticas de prevención que integren a educación afectivo-sexual nas aulas.

Financiamento: máis orzamento para atención e protección.

Formación: programas para profesionais e alumnado sobre igualdade e prevención.

Visibilización: campañas para desmontar relatos que xeran desconfianza nas vítimas.

Ao peche da xornada, as promotoras valoraron positivamente a resposta cidadá e volveron facer un chamamento a non relaxar a mobilización: para elas, a protesta é un recordatorio de que a igualdade é un proceso que precisa continuidade e celeridade.

[CATEGORÍA: sociedade]