Actualidade: o viño, peza moi importante en Buckingham

Os últimos acontecementos relacionados co viño, unha parte «moi importante», xeraron un intenso debate na opinión pública.

Analistas e especialistas coinciden en sinalar que nos atopamos ante un punto de inflexión que podería marcar o rumbo dos próximos meses.

O viño na Familia Real británica

Os detalles que emerxeron revelan unha situación complexa que require unha análise detallada.

O viño forma parte da vida da Familia Real británica, aínda que cada un dos seus membros tómao á súa maneira.

A querida avoa do Rei Carlos, a Raíña Nai, sempre atopaba un oco para ter unha copa na man, tanto para brindar como para esquecer.

Ofrecía ás súas visitas un gin-tonic no aperitivo, viño tinto de Burdeos durante as comidas e xinebra con Dubonnet e Martini, que eran os seus cócteles favoritos.

Elizabeth Bowes-Lyon insistía en que os demais bebesen, quizais para que a velada fora máis amena.

«Let’s have another drink» — tomemos outra copa — era a súa frase máis coñecida, que dá título a un libro do historiador Gareth Russell.

Tras unha desas comidas interminables na súa residencia, Royal Lodge, a nai de Isabel II comentoulle ao seu maiordomo de toda a vida, William Tallon, se a próxima vez poderían ter un pouco máis de xinebra, ao que este lle contestou: «Quizais deberiamos pedir que nos a enviasen nun camión cisterna».

Preferencias e tradicións na realeza

O Rei Juan Carlos I, en ‘Reconciliación’, lembra aínda como, na súa primeira visita a Londres con nove anos, «a futura Raíña Nai bebía gin-tonic antes da cea».

Ao ter fama de apreciar todo tipo de bebidas, no mueble-bar habería unha botella de xerez: «Sherry before dinner», como dicía a alta sociedade británica, aínda que ela non necesitaba que lle estimularan o apetito.

Isabel II, ao contrario da súa nai e da Princesa Margarita, prefería a moderación.

Aínda que á Raíña nunca lle encantou o viño, o xerez era un aperitivo habitual nas ceas do palacio dende Jorge IV.

É bastante probable que Súa Maxestade desfrutase persoalmente do viño de Jerez xa que, ao igual que dispuxo a súa tataravoa, a Reina Victoria, en 1895, tamén lle concedeu á empresa John Harvey & Sons Ltd., que embotellaba o xerez en Inglaterra, o selo de provedor oficial por ser un dos viños favoritos da Casa Real.

Principalmente o Bristol Cream, un viño doce que a monarquía bebía en pequenas copiñas.

O Comité de Viños da Casa Real

O maior experto en xerez do Reino Unido é Ben Howkins, unha especie de lenda viva que durante vinte anos foi un dos poucos privilexiados en formar parte do Royal Household Wine Committee, o Comité de Viños da Casa Real.

O encargado de seleccionar «coidadosamente» todos os viños que se sirven nas comidas e nas ceas comparte en exclusiva para ABC as súas lembranzas e o que senti ao entrar por vez primeira en Buckingham Palace: «Foi o 29 de outubro de 1986, hai case corenta anos; unha experiencia emocionante, inquietante e asombrosa.

Acababa de ser invitado a formar parte do que podería considerarse o comité de viños máis desexado do mundo. Só eramos seis, a maioría comerciantes de viños que contabamos coa ansiada autorización real –Royal Warrant– de Súa Maxestade a Raíña».

Naquel momento Isabel II tiña cincuenta e nove anos e aínda quedaban sete anos para que a residencia oficial da monarquía, onde se atopan a