Os últimos acontecementos relacionados coa junta e o achado conxunto de armaduras xeraron un intenso debate na opinión pública.
Analistas e especialistas coinciden en sinalar que nos atopamos ante un punto de inflexión que podería marcar o rumbo dos próximos meses.
Achado arqueolóxico no Palacio de Avellaneda
Os detalles que xurdiron revelan unha situación complexa que require un análise detallado.
A viceconselleira de Acción Cultural, Mar Sancho, presentou este sábado o achado dun conxunto de armaduras do século XVI atopado durante os traballos arqueolóxicos no Palacio de Avellaneda de Peñaranda de Duero (Burgos), propiedade da Junta, para a súa adecuación como hotel termal, por parte da empresa Hotel Peñaranda de Duero.
A presentación deste achado e o proxecto de restauración de todo o conxunto, cunhas pezas do mesmo, levouse a cabo no marco da Feira AR-PA Turismo Cultural, aberta ata este domingo, que se celebra xunto coa Feira Internacional de Turismo de Interior, Intur, en Valladolid.
A viceconselleira detallou que, durante o control arqueolóxico da zona sur do Palacio, descubríuse un pozo que se atopaba enchido cun conxunto de pezas de arnés mergulladas na auga.
E sinalou que «o conxunto, que aínda se atopa en fase de estudo e investigación, consta de varias decenas de pezas de arnés de uso tanto para infantería como artillería.
Entre elas destacan proteccións para a cabeza con cascos do tipo capacete e celada, varios peitos e espaldares, proteccións para o cabalo e mesmo un canón de pequeno calibre».
En canto á súa pertenza, é posible que estas pezas formaran parte da armería do VI Conde de Miranda, Juan de Zúñiga y Bazán, que foi un destacado político, militar e coleccionista a finais do século XVI.
Sancho subliñou que «o achado de pezas desta natureza é sumamente estraño nun contexto arqueolóxico, e destaca polo seu elevado volume, a calidade das armaduras e a importancia do palacio e dos seus posuidores».
O Museo de Burgos foi informado ao producirse o achado e participou nas labores de extracción do mesmo.
As armaduras están fabricadas en ferro e, debido aos elevados niveis de humidade, atópanse nun estado de conservación delicado.
Ase estado, o volume do material e o seu valor cultural requiren que sexan sometidas aos tratamentos conservadores axeitados.
Por iso, procedeuuse á estabilización dos materiais para preparar os procesos de restauración que aseguren a súa conservación futura.
Restauración e conservación do conxunto
Previo á restauración da totalidade das pezas, para propoñer unha metodoloxía de traballo encamiñada á axeitada conservación destas, no Centro de Conservación e Restauración de Bens Culturais de Castela e León, situado en Simancas, e en colaboración co Museo de Burgos, leváronse a cabo unha serie de estudos e ensaios coa finalidade de investigar e estudar a idoneidade dos métodos de limpeza e estabilización, así como os criterios de intervención/conservación para este conxunto arqueolóxico.
Con estes criterios acometeuse a restauración dun capacete, unha das pezas extraídas, no Centro de Conservación e Restauración de Bens Culturais de Castela e León.
Durante estes traballos ensaiáronse diversos métodos para determinar os tratamentos máis axeitados para aplicar ao conxunto recuperado.
Finalmente, a viceconselleira manifestou que «nos traballos levados a cabo hai que
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.