ADIF e maquinistas acordan atallar 1.200 puntos lentos na rede ferroviaria

Durante anos, circular por algúns tramos ferroviarios de Galicia foi unha carreira de obstáculos para maquinistas e pasaxeiros. As limitacións de velocidade, impostas por defectos na infraestrutura, ralentizaron o servizo e dispararon a frustración. Agora, tras meses de queixas e negociacións discretas, a xestora de infraestruturas e os representantes dos condutores de trens sentáronse á mesa e pactaron un plan: suprimir, a curto prazo, nada menos que 1.200 restricións na rede nacional.

Non é unha cifra menor. Cada unha desas limitacións supón un freazo, unha demora, e un sinal de alarma sobre o estado das vías. O acordo, selado entre altos cargos técnicos e sindicais, busca axilizar os traballos de reparación e priorizar os puntos máis conflitivos, moitos deles en liñas que atravesan Galicia ou que conectan directamente coa comunidade. Os usuarios, que nas últimas semanas viron como os atrasos se multiplicaban, agardan resultados tanxibles antes de que remate o verán.

Orixe do problema: unha rede envellecida

Quen viaxa en tren pola meseta ou a costa galega sábeo: non todos os tramos permiten acadar as velocidades prometidas nos carteis. Boa parte da rede convencional, esa que percorre comarcas como A Mariña ou o Deza, arrastra décadas de infrafinanciamento. As limitacións de velocidade —coñecidas no argot como “puntos lentos”— non son novas, pero o número, que xa supera o milleiro en toda España, medrou de xeito preocupante desde a pandemia.

Non é casualidade. Segundo fontes do propio sector ferroviario, os recortes orzamentarios e un cadro de persoal de mantemento envellecido fixeron mella. Os defectos máis habituais van desde travesas rotas ata balasto degradado, pasando por problemas de drenaxe e sinalización. En Galicia, os temporais deste inverno deixaron pegada nos raís da costa e do interior, obrigando a rebaixar aínda máis a velocidade en tramos xa castigados.

Un responsable sindical lembra que “antes da crise sanitaria actuábase máis rápido”. Agora, a acumulación de incidencias fai que algúns puntos lentos permanezan semanas ou incluso meses sen resolver. Demasiado tempo.

O plan: prioridades e prazos concretos

O acordo entre ADIF e os maquinistas non se limita a promesas xenéricas. Segundo fontes da operadora, identificáronse os 1.200 puntos máis críticos e fixáronse prazos concretos para a súa reparación ou eliminación. A maioría afectan a liñas convencionais, aínda que non faltan casos en tramos de acceso a estacións principais, como a de Ourense ou a de Monforte de Lemos.

Os traballos, que se despregarán en todo o Estado, priorizarán os traxectos de maior tráfico e aqueles onde as limitacións provocan maiores demoras acumuladas. Na práctica, isto significa que a liña A Coruña-Lugo, unha das máis castigadas, será unha das primeiras en notar a mellora. O mesmo ocorrerá na conexión Vigo-Ourense, onde as restricións obrigaron a reducir frecuencias e puxeron en xaque a puntualidade.

Non é menor o dato: eliminar un só punto lento pode aforrar varios minutos en cada traxecto e mellorar a seguridade. Un alto cargo municipal dunha localidade ferroviaria galega lembra que “a economía local depende en boa parte da regularidade dos trens, sobre todo en zonas onde non hai alternativas de transporte”.