Nun desenvolvemento que está a captar a atención de expertos e cidadáns por igual, Pau López frustra a insistencia do Espanyol. Esta situación, que se desenvolve nun contexto de crecente interese mediático, promete ter implicacións significativas para diversos sectores da sociedade.
Os detalles que saíron á luz revelan unha situación complexa que require un análisis detallado. Anímicamente sempre é relevante chegar a un parón de seleccións ocupando unha posición da táboa ou outra. Entre partido e partido de España, os afeccionados repasan os próximos compromisos do seu equipo e as súas posibilidades clasificatorias. E neste encontro había en xogo a cuarta praza. Levousea o Betis cunha remontada que pon de manifesto a calidade dos seus xogadores e a súa capacidade de resiliencia. O Espanyol estivo mellor na primeira parte, na que se adiantou, pero na segunda foi a remolque pola necesidade tras ver como o seu rival lle deu a volta ao marcador. Un golpe de sorte na xogada final deu aos pericos un penalti que Pau parou, cun xesto cara á bancada local. O Espanyol perde a imbatibilidade no seu estadio e cae á novena praza. Manolo González recuperou a Cabrera e propuxo unha alineación moi ofensiva que xuntou a Expósito, Milla, Dolan, Puado e Roberto. O Betis exhibiu un once con toda a súa artillería e ata sete cambios respecto do partido do xoves en Bulgaria. Todo un equipazo. «Unha das cinco mellores plantillas da LaLiga», afirmou o adestrador do Espanyol na previa. Saíu moi potente e vertical o Espanyol, que é un equipo sen complexos. Tamén o foi o disparo de Pol Lozano que, ao cuarto de hora, supuxo o 1-0 e o estreo goleador do canteirán periquito en Primeira. Unha volea bombeada inapelable para Pau e cuxa validez foi discutida por unha caída previa de Lo Celso nun duelo aéreo con Dolan. O colexiado non lle quitou a ilusión a Lozano. A omnipresenza de Carlos Romero en ataque —e a súa dura marcaxe a Antony— axudou aos cataláns a seguir tendo ocasións tras o gol. Para nada estaba anulado o Betis, tamén moi vertical, pero este Espanyol é un equipo maduro e unha das súas características é que non adoita incomodarlle non posuír o balón. Máis adiante quentouse o partido. É o habitual, pois desde o verán de 2019, cando o Betis levou nun mesmo mercado a Borja Iglesias e a Rubi do Espanyol, existe certa rivalidade entre ambas afeccións e a tensión destes enfrontamentos foi medrando. Un balón longo de Antony a Milla montou unha trifulca entre verdibrancos e branquiazuis que se saldou con cartóns amarelos para o brasileiro e para Puado. Por pouco rematou o ‘7’ perico un balón que prolongou Milla ao segundo pau ao filo do descanso. Á volta, Romero sacou unha volea que rozou o poste de Pau. O Betis tivera entón unha acción clarísima nun disparo de Fornals que unha estirada de Dmitrovic, pese a posuír multitude de pernas de estorbo, enviou a estrelarse contra o traveseiro. Rápidamente respondeu o Espanyol cun pase de morte de Romero que rematou con pouca potencia Milla. O ritmo era alto, e iso favorecía o Betis, con notable pólvora arriba. Chegou o empate cun centro de Ricardo Rodríguez e un habilidoso xiro de pescozo do Cucho. A acción defendeuna a defensa periquita coa mirada, desde a distancia, por Bluetooth. Ao Espanyol non lle sentou mal o gol, pero o partido estaba roto e nun contragolpe o Betis consumou a remontada. Abde controlou con moita calidade un balón filtrado por Fornals e bateu, cruzando, a Dmitrovic. O Betis quixo durmir o partido a partir dese momento, pero insistiu o Espanyol. Roberto buscou o pau longo cun testarazo que se foi por centímetros. Os periquitos foron arrinconando ao seu rival e os cambios de Manolo deixaron clara a estratexia: que Dolan e Koleosho fixesen dano polas bandas e centrasen buscando que Roberto e Kike cazasen algunha. E a de Pellegrini, matar ao Espanyol a base de espera e desesperación. O Betis su
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.