Os últimos acontecementos relacionados con Victoria Eugenia, raíña incomprendida, o seu matrimonio, xeraron un intenso debate na opinión pública. Analistas e especialistas coinciden en sinalar que nos atopamos ante un punto de inflexión que podería marcar o rumbo dos próximos meses.
O éxito da serie e a figura de Ena
Os detalles que rexurdiron revelan unha situación complexa que require unha análise detallada. O pasado luns, Ena chegaba á grella de La 1 de Televisión Española cunha expectación acumulada de meses.
A emisión do primeiro capítulo foi un gran éxito de audiencia. Un motivo de satisfacción para a xornalista Pilar Eyre, autora da novela homónima na que se basea a serie, e para o equipo que fixo posible o proxecto.
«O máis complicado foi o pouco tempo. O nivel de documentación é alto. Non é o mesmo unha serie de época que unha serie histórica. Quen pensa que o rigor documental é un lastre equivócase: a Historia cóntache cousas que moitas veces superan a imaxinación máis atrevida. E hai que achegarse a ela con humildade e respecto. Á Historia e ás personaxes reais. Sen mediatizar. Amosar para que sexa o espectador quen decida que pensar. Non ti quen llo diga», comenta Javier Olivares, creador desta serie que indaga na figura de Victoria Eugenia, a esposa de Alfonso XIII, unha raíña á que ninguén quixo. Empezando polo seu marido.
A parella coñeceuse nun baile de gala celebrado en Londres, ata onde o monarca se desprazou en busca de noiva. Victoria Eugenia, á que na familia chamaban Ena, filla do príncipe Enrique de Battenberg e da princesa Beatriz, a máis pequena dos fillos da raíña Victoria, fixouse rapidamente no encanto do español, que non fora bendicido co don da beleza pero si era gracioso e divertido.
E á súa vez este, tras ser rexeitado pola princesa Patricia de Connaught, prima irmá do rei de Inglaterra, escolleu aquela muller de ollos grandes e azuis e de elevada estatura que ao cabo dun tempo renunciou ao protestantismo para ser bautizada de novo na fe da relixión católica.
Nesa altura xa era vox populi que Victoria Eugenia era transmisora da hemofilia, enfermidade que as mulleres transmiten e os homes padecen. De feito, a raíña rexente María Cristina tentou disuadir ao seu fillo de casar coa británica, pero el fixo caso omiso.
«O rei debeu de pensar que se dunha familia tan endogámica como a súa, onde se casaban os primos entre eles, e os tíos coas sobriñas, como Fernando VII e a puta da súa bisavoa, naceu alguén tan perfecto como el, por xogar á ruleta rusa cos xenes non ía pasar nada», apunta Marta Cibelina no seu libro Los Borbones y el sexo.
Un matrimonio marcado pola traxedia
O 31 de maio de 1906, Victoria Eugenia e el deron o «si, quero» no madrileño templo de Los Jerónimos. Ao retorno da comitiva ao palacio, o anarquista Mateo Morral lanzou unha bomba envolta nun ramo de flores contra a carroza ocupada polos noivos e máis de vinte persoas perderon a vida.
Aquel asunto amargou profundamente a Ena, unha señora culta e solidaria que trouxo á corte española exquisitos modais e aires modernos que chocaban frontalmente co seu tolo marido. «Foi ela a primeira muller que popularizou os traxes de baño cos que mostraba pernas e costas espidas durante as súas vacacións en San Sebastián», engade Cibelina.
«Escandalizou a moitos pacatos, pero creou tendencia, e grazas a ela moitas mulleres deixaron de sufrir neumoní
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.