O que prometía ser unha xornada para achegarse aos postos de play off quedou nunha sensación amarga. O CD Lugo foi superior por tramos, xerou ocasións abondo e acabou sumando un punto que soubo a pouco tras o empate 1-1 fronte ao Arenas de Getxo no Anxo Carro. O choque, vibrante e de altas pulsacións, deixou momentos brillantes —sobre todo no primeiro acto—, decisións arbitrais polémicas e a sensación de que ao equipo rojiblanco lle está a faltar remate nos instantes decisivos.
Unha primeira metade para o recordo e varias oportunidades desperdiciadas
A primeira metade foi unha declaración de intencións. Con velocidade nas transicións e valentía para atacar, ambos equipos ofreceron un recital ofensivo. O Lugo buscou o partido polo centro, cun Iker Unzueta excelso na distribución e habilitando xogadores como Reniero e Gallar, mentres que o Arenas baseou boa parte do seu perigo nas bandas, sobre todo explotando o lado dereito para incomodar a un Pere Haro que, nalgúns tramos, sufriu máis do habitual.
Apenas quince minutos foron suficientes para que o público do Anxo Carro virse claras ocasións: un disparo de Gallar, un remate desviado de Boriko na área pequena e, especialmente, tres ocasións lucenses que non remataron en gol. Reniero perdeu un man a man tras un pase milimétrico de Unzueta; Pere Haro estrelou un centro no traveseiro; e Balboa obrigou a Aragoneses a unha intervención de mérito cando o gol parecía cantado. Ao marxe da lista de ocasións falladas, o fútbol foi atractivo e sen especulacións.
O tanto local chegou tras unha recuperación alta de Balboa: Gallar asistiu e o arxentino Reniero, de primeiras, colocou o balón pegado ao pau para o 1-0. Parecía o final desexado á avalancha do Lugo, pero o Arenas respondeu coa mesma ferocidade. Un golpe de fortuna e de clase permitiu a Zabala nivelar no minuto 37; o tanto foi inicialmente anulado por fóra de xogo, pero tras a revisión do VAR o árbitro acabou por validalo. A emoción permaneceu ata o descanso, con ambos equipos mantendo a fe no seu modelo ofensivo.
Segunda parte con ritmo alto e decisións que marcaron o encontro
A reanudación non baixou a intensidade, aínda que si a claridade. O Lugo tivo as mellores ocasións para desnivelar: Reniero, outra vez protagonista, estrelou un disparo no corpo de Boriko tras coller un rexeite e despois cabeceou pegado ao pau; Jorge fallou outro man a man que puido ser definitivo. Aragoneses, pola súa banda, sostivo ao Arenas con paradas oportunas, mentres que os visitantes insistían con contragolpes que fixeron dano cando o Lugo se desordenou.
A acción que acabou por encender a ánima local chegou no minuto 69: caída de Samanes dentro da área tras un derribo de Boriko. Dende a bancada e dende o banco rojiblanco a reclamación foi unánime; o adestrador Yago Iglesias pediu penalti con vehemencia, pero o árbitro mantivo o seu criterio e non sinalou a pena máxima. O propio Iglesias resumiu a sensación tras o partido:
«É unha oportunidade perdida, unha vez máis»
, unha frase que resume o ton da noite.
Os últimos minutos xogáronse con máis nervio que fútbol. O Arenas decidiu coidar o empate e dosificou esforzos, buscando transicións e lanzamentos lonxanos, mentres que o Lugo intentouno con centros e entradas polas bandas pero sen a claridade da primeira metade. Un remate de Teofilovic que rozou o gol e un disparo de Lago Júnior que bateu no pau foron as últimas alternativas dun encontro que se pechou en táboas.
O trasfondo: un Lugo que xa non é fortín e a loita polos cinco primeiros
Que o Anxo Carro xa non sexa ese bastión
