Centralizar os voos turísticos é a solución para Galicia?

O reto da conectividade aérea galega: entre a especialización e o equilibrio territorial

Galicia afronta, unha vez máis, o eterno debate sobre a organización da súa rede aeroportuaria. No contexto da crecente demanda de eficiencia e competitividade, o Clúster de Turismo de Galicia propuxo unha fórmula que promete dinamizar o sector, pero que tamén reabre vellas feridas: concentrar todos os voos vacacionais en Lavacolla e relegar Peinador e Alvedro a conexións principalmente de negocios. É este o camiño cara a unha mellor conectividade ou unha aposta arriscada con impacto desigual no territorio?

O contexto: tres aeroportos para unha comunidade dispersa

A existencia de tres aeródromos internacionais a menos de dúas horas de distancia entre si é unha anomalía no panorama estatal. Vigo, A Coruña e Santiago compiten desde hai décadas por captar voos e pasaxeiros, mentres as institucións buscan fórmulas para evitar duplicidades e mellorar a oferta. Aínda que a demanda de voos turísticos medrou, a atomización de rutas supuxo, en ocasións, conexións menos competitivas e unha fragmentación de recursos.

O plantexamento de especialización non é novo. Diversos informes advertiron sobre o risco de manter tres aeroportos con estratexias similares, o que dilúe o impacto dos investimentos e complica a captación de rutas de longo percorrido. A proposta do Clúster de Turismo, ao concentrar a operativa vacacional en Santiago, pretende dar resposta a esa realidade, aínda que non sen xerar escepticismo nas cidades afectadas.

O turismo como motor económico e o papel da mobilidade

A centralización dos voos turísticos podería transformar a chegada de visitantes, facilitando a promoción de Galicia como destino con mellores conexións internacionais. É innegable que a mobilidade aérea resulta crucial para a dinamización hoteleira, a hostalaría e o comercio. Non obstante, a especialización dos aeroportos suscita interrogantes sobre o acceso dos viaxeiros a distintas zonas da comunidade e sobre o efecto na economía local e na vertebración territorial.

A experiencia doutras rexións europeas semella avalar estratexias de concentración, con hubs que canalizan a maioría do tráfico vacacional. Porén, Galicia presenta particularidades xeográficas e de dispersión poboacional que fan que a accesibilidade e a equidade sexan aspectos centrais no debate. Podería a especialización aeroportuaria incrementar a fenda entre o interior e a costa, ou entre as cidades e o rural galego?

Os riscos: perderán competitividade Vigo e A Coruña?

Limitar a operativa de Peinador e Alvedro a viaxes de negocios implica asumir que boa parte dos fluxos turísticos poderían desprazarse cara a Santiago. Esta estratexia podería deixar en situación de desvantaxe ás áreas metropolitanas de Vigo e A Coruña, que perderían parte do seu atractivo como porta de entrada para turistas. Ademais, as viaxes de negocios non compensan, en termos de volume, o impacto económico dos viaxeiros de lecer, o que podería traducirse en menos actividade en sectores ligados ao turismo nestas áreas.

Por outra banda, a dependencia dun só aeroporto para o groso do turismo entraña riscos loxísticos: desde a saturación en datas punta ata a vulnerabilidade ante imprevistos. Apostar por un modelo centralizado esixe garantir conexións terrestres eficaces e equitativas, así como investimentos para evitar estrangulamentos en infraestruturas e servizos.