Cinephilia, o magazín sobre cine que dirixe e presenta Simone Saibene en Telemiño, recibiu tres nomeacións na edición número XXIV dos Premios Mestre Mateo: Mellor Programa, Mellor Comunicador e Mellor Realización. Con máis de 300 emisións ás súas costas, o espazo consolídase como un escaparate estable para a produción e o talento audiovisual de Galicia, segundo a propia nota que acompañou a lista de nomeados, que o describe como «segue a ser un referente cultural do cine galego».
Recoñecemento a un proxecto asentado
O anuncio das candidaturas realizouse esta mañá nun centro sociocultural e estivo presentado por Andrea Varela e Juan Fuentes. A tripla nomeación de Cinephilia —nas categorías de Mellor Programa, Mellor Comunicador e Mellor Realización— non só premia a traxectoria do formato, senón tamén o esforzo sostido dunha televisión comarcal por manter unha aposta cultural especializada na pantalla.
Telemiño, cadea que opera esencialmente na provincia de Ourense, vén cultivando nos últimos anos unha programación que combina contidos locais con espazos de divulgación cultural. O feito de que un programa nacido fóra dos grandes centros audiovisuais —A Coruña e Vigo concentran boa parte da industria— acade tres candidaturas nos Mestre Mateo fala, en boa medida, da madurez da escena galega e da capacidade dos medios locais para converterse en altofalantes da creación.
Na categoría de Mellor Programa, Cinephilia competirá con espacios como Cos Pés na Terra, Raíña-me! e O videoclub. A loita reflicte a diversidade de formatos e liñas editoriais que hoxe conviven na pantalla galega: desde revistas de actualidade social ata propostas claramente cinematográficas. Para Saibene e o seu equipo, a nomeación por realización é especialmente significativa: pon en valor o traballo técnico e creativo que hai detrás dun programa que soubo combinar entrevistas, reportaxes e crítica cinematográfica cunha linguaxe televisiva coidada.
Unha xanela para o cine de aquí
Desde a súa primeira tempada, Cinephilia buscou facer eco dos proxectos que nacen en Galicia: curtametraxes, óperas primas, documentais e a traxectoria de nomes que foron consolidando unha filmografía propia. Non é unha estratexia neutra. A industria galega, aínda que pequena en comparación con outros territorios, experimentou un crecemento sostido nas dúas últimas décadas, con unha maior presenza en festivais nacionais e internacionais e o fortalecemento de estruturas de produción e formación.
Programas como o de Saibene cumpren unha dobre función: axudan a que as películas galegas atopen público e, á vez, serven de arquivo audiovisual e ferramenta de visibilidade para profesionais que, doutra maneira, poderían permanecer en circuitos limitados. O impacto non é só simbólico; produce tamén efectos prácticos á hora de atraer apoios institucionais e privados, e contribúe a crear tecido arredor do cine en concellos onde, historicamente, a oferta cultural foi máis escasa.
A nomeación de Saibene na categoría de Mellor Comunicador reforza ademais a idea de que a presentadora non só conduce senón que interpreta e conecta as historias coa audiencia. O seu estilo, mestura de coñecemento de catálogo e proximidade con creadores emerxentes, converteuse nun signo de identidade do programa. Segundo fontes próximas ao equipo, a fórmula que funcionou é combinar a paixón polo cine cunha selección clara de contidos que privilexia a produción galega sen perder de vista o panorama interna
