¿Competencia ou colaboración? O debate sobre a conectividade aérea galega segue aberto

Os retos dun modelo fragmentado: que se xoga Galicia?

No escenario galego, a cuestión da conectividade aérea leva anos expoñendo un dilema de difícil resolución. A coexistencia de varios aeroportos na comunidade derivou nunha competencia sostida por rutas e recursos, alimentando vellos receos entre municipios e Administracións. Máis alá dos cruces de declaracións ou reproches puntuais, o que está en xogo é moito máis ca a presenza de determinadas rutas: trátase do modelo de mobilidade e desenvolvemento económico que Galicia quere impulsar para as vindeiras décadas.

Intereses locais fronte a visión estratéxica: unha encrucillada recorrente

O recente intercambio de posturas entre representantes municipais e autoridades autonómicas, a raíz da acusación de “localismo” na xestión dos aeroportos, reaviva un debate que nunca acaba de pecharse. Cada cidade implicada defende a importancia de manter a competitividade da súa infraestrutura, pero voces críticas alertan de que a fragmentación de esforzos pode condenar a Galicia a unha posición feble no mapa da aviación estatal. Está a comunidade condenada a competir polos mesmos destinos, ou é posible imaxinar un futuro de colaboración real?

O custo da rivalidade: duplicidades e desaproveitamento de recursos

Lonxe de ser un asunto menor, a duplicidade de rutas e a dispersión de investimentos ten consecuencias directas: menos atractividade para operadores internacionais, menor aproveitamento das infraestruturas e, a miúdo, servizos menos frecuentes e máis caros para os usuarios finais. A tentación de buscar rendibilidade política inmediata pode levar a priorizar intereses locais sobre unha estratexia coordinada que beneficie ao conxunto do territorio.

O papel das administracións: falta de liderado ou de vontade?

Desde distintos concellos galegos insístese na necesidade dunha acción conxunta que implique a todas as administracións, aínda que a realidade amosa unha falta de acordos efectivos máis alá de declaracións de intencións. A Xunta, pola súa parte, adoita reivindicar unha xestión “racional” que evite duplicidades, pero non sempre logrou artellar unha folla de ruta que poña fin ás tensións entre capitais.

O resultado é un ciclo de reproches cruzados que, en última instancia, atrasa decisións clave para mellorar a conectividade de Galicia. Mentres tanto, outros territorios con menos infraestruturas pero maior coordinación conseguiron atraer novas rutas e consolidar a súa oferta aérea, algo que debería convidar á autocrítica.

Leccións doutros territorios e exemplos para a reflexión

O caso galego non é único en Europa: rexións con varios aeroportos afrontaron retos semellantes. Porén, a coordinación efectiva, a especialización de terminais e a articulación de incentivos conxuntos permitiron a algunhas comunidades superar o localismo e apostar por unha estratexia global. Galicia, co seu potencial xeográfico e demográfico, podería inspirarse nestes exemplos para definir o seu propio modelo.

O reto está en atopar fórmulas que permitan poñer en valor as singularidades de cada aeroporto (accesibilidade, tipo de tráfico, potencial turístico ou empresarial) sen caer na competencia destrutiva polas mesmas rutas. A experiencia demostra que a suma de esforzos adoita ser máis rendible a medio prazo ca a defensa a ultranza de intereses particulares.

E a cidadanía? O gran ausente na pugna institucional

No medio da disputa entre administracións, os usuarios rara vez son protagonistas do debate. Porén, as súas necesidades deberían estar no centro de calquera política públi