De emigrante en Alemaña a pioneira ao volante en Cerdedo

María Teresa Prado Sueiro foi homenaxeada o pasado sábado en Cerdedo-Cotobade con motivo do Día Internacional da Muller por ser unha das primeiras veciñas do municipio en ocupar o posto de condutora dun autocar escolar, unha tarefa até entón maioritariamente reservada a homes. A súa traxectoria, iniciada tras regresar de trece anos de emigración en Alemaña, combina a necesidade de gañar a vida e a paixón pola condución, razóns que a levaron a aceptar aquela liña escolar en 1987. O recoñecemento municipal subliña como o seu exemplo anticipou cambios nas expectativas sobre o traballo feminino no medio rural galego.

Prado deixou Cerdedo con 22 anos en busca de oportunidades xunto ao seu marido e viviu en Alemaña durante máis dunha década. Ao regresar á súa parroquia en 1987, fíxoo con unha filla e coa urxencia de atopar un emprego estable. Foi precisamente a experiencia no estranxeiro, onde a presenza feminina en oficios tradicionais era máis habitual, a que lle amosou que as barreiras de xénero non tiñan por que limitar as súas opcións laborais.

Antes de partir cara a Alemaña xa contaba con permiso de conducir, e foi —segundo lembra— a primeira muller en obtelo en Cerdedo. Á súa volta comezou con un autocar de 19 prazas e, co tempo, ampliou as súas habilitacións ata obter os permisos para conducir autobuses, camións e tráileres. Esa formación permitiulle consolidar unha carreira no transporte que se prolongou durante décadas.

Cando o concello precisou cubrir unha liña escolar, Prado non dubidou en ofrecerse. Para ela a decisión non tivo un compoñente heroico: combinou o práctico —a necesidade dun traballo— con algo que lle gustaba. Ao asumir o volante ocupou un espazo que socialmente se asociaba ao varón, pero sen pretender converterse nun símbolo; co paso dos anos, con todo, a súa presenza tomou un valor simbólico para a comunidade.

O seu relato non está exento de dificultades. Aínda que asegura non ter sufrido agresións directas, lembra a sorpresa de moitas persoas ao vela conducir en festas e romarías, e a habitual incredulidade de quen non estaban afeitos a ver mulleres ao volante dun autocar. Ademais, cando intentou cambiar de empresa nalgún momento da súa traxectoria, topouse con compañías que non a consideraron por ser muller, unha barreira que, segundo subliña, hoxe en día é superada por algunhas empresas que xa empregan condutoras.

Prado decidiu permanecer na empresa na que traballaba naqueles anos, Autocares Rodríguez, onde consolidou a súa reputación profesional. Trinta e seis anos despois desa decisión inicial, o municipio incluíuna entre as homenaxeadas nos actos do 8-M, recoñecendo non só a súa traxectoria laboral senón o valor do seu exemplo na visibilización de mulleres en sectores tradicionalmente masculinizados.

O recoñecemento de Cerdedo-Cotobade enmárcase nunha lectura máis ampla sobre os cambios sociais en Galicia: a presenza de mulleres en oficios como a condución profesional é hoxe máis frecuente, aínda que persisten estereotipos e resistencias en entornos rurais. Iniciativas que poñen en evidencia historias como a de Prado contribúen a pór en primeiro plano esas transformacións e a ofrecer referentes que poden impulsar novas eleccións profesionais.

A homenaxeada mantén unha postura humilde ante a distinción: recoñece que, para ela, conducir sempre foi un gusto ademais dun medio de vida, e evita considerarse unha pioneira en termos épicos. Non obstante, admite sentirse satisfecha de ter aberto un camiño que facilita a outras mulleres plantexarse traballos que antes se consideraban exclusivos dos homes e confía en que o seu exemplo siga animando ás xeracións máis novas a romper prexuízos.