Vigo gozaba da Reconquista e dunha recente vitoria continental, pero a euforia converteuse en consternación en menos dunha hora. O Celta chegou a mandar por 3-0 en Balaídos, con dous goles de Ferran Jutglà e outro de Hugo Álvarez, e acabou perdendo 3-4 ante o Deportivo Alavés tras unha segunda metade en contra. Agardando confirmación oficial sobre algunhas críticas tácticas no descanso, a sensación na bancada foi a dunha ressaca que ninguén esperaba.
Un primeiro tempo de ensueño que cheiraba a festa
A mañá e a tarde estiveran marcadas polas celebracións na cidade; a bandeira de Vigo presidía a bancada e a lembranza do triunfo europeo ante o Olympique aínda quentaba o ánimo. Ese empuxe traducíuse pronto en fútbol: aos 19′, tras un pase profundo de Javi Rodríguez, Ferran Jutglà abriu a conta cunha definición fría e eficaz. Oito minutos despois, Jutglà volveu a participar decisivamente ao asistir a Hugo Álvarez, cuxo disparo desde a frontal sorprendeu ao meta visitante Antonio Sivera.
A xogada que pechou a primeira parte foi un recital individual de Jutglà: condución longa e un chute implacable para asinar o dobrete no 37′. Por momentos, o Celta pareceu tocar o partido coa palma da man; a segunda unidade de Carlos Carvalhal —perdón, a segunda unidade que puxo en liza Álvaro Giráldez ese día— brillou no arranque, asociándose con velocidade e verticalidade. A bancada celebraba, a cidade vibraba e o marcador parecía pechado.
Con todo, o fútbol dá moitas voltas e, xa no desconto do primeiro tempo, Toni Martínez aproveitou un bo centro lateral para recortar distancias. Foi un aviso que ninguén quixo ler: o Alavés non viaxou a Galicia a facerse a foto da cerimonia.
A remontada vasca: axuste táctico e erros visitantes
Tras a reanudación cambiou o guión. Quique Sánchez Flores impuxo un replantexamento que o Alavés executou con oficio; bastou un minuto para que Ángel Pérez aproveitase un exceso de confianza de Carlos Domínguez na área e volvese meter aos vitorianos na loita. Foi o inicio dun baño táctico que, por acumulación de erros, deteriorou a estrutura defensiva do Celta.
A reacción local non foi suficiente. Ao redor do 65′, Toni Martínez volveu aparecer para rematar dende fóra tras unha indecisión na zaga e empatar o partido, e catro minutos despois chegou o tanto que consumou a remontada: Abde Debbach, asistente na xogada previa, bateu axustando ao pau esquerdo para poñer o 3-4. O porteiro Ionut Radu sufrira ademais un golpe muscular que condicionou o seu rendemento na fase decisiva.
Nin a entrada de Iago Aspas nin o arreón final alteraron o resultado. O acontecido na segunda metade foi unha combinación de mérito visitante e graves fallos propios: repliegues mal coordinados, balóns perdidos en zonas perigosas e unha sensación clara de que a un equipo que soubera xestionar esforzos durante a campaña lle faltou frescura no momento clave.
Antecedentes e lectura deportiva
Que un equipo pague unha «ressaca» tras un esforzo intenso non é novidade no fútbol; na historia recente do Celta repítéronse episodios semellantes cando o calendario apretou e a plantilla se esgotou. Cómpre lembrar que as rotacións son necesarias, pero tamén teñen os seus riscos: substituír pezas que funcionaban na primeira metade por outras non suficientemente sincronizadas pode romper a solidez defensiva.
Giráldez apelou a unha segunda unidade que respondeu de inicio
