A despedida ao viaduto da Pasaxe: ¿fin dunha época na mobilidade coruñesa?

Un símbolo urbano que desaparece

A silueta do viaduto da Pasaxe, durante décadas parte inseparable da paisaxe de acceso á Coruña, inicia a súa despedida definitiva. O que para algúns era simplemente un paso elevado, para moitos convertérase nun elemento habitual dos seus desprazamentos diarios e da propia imaxe da cidade. Agora, a súa demolición non só supón a execución dunha obra de enxeñaría, senón tamén o peche dunha etapa na evolución do tráfico e da arquitectura urbana coruñesa.

Transformación forzada pola necesidade

A decisión de derrubar esta infraestrutura non xorde da nada nin responde unicamente a motivos estéticos. Co paso dos anos, a seguridade estrutural e a adaptación ás novas demandas de mobilidade foron marcando a axenda das administracións. O deterioro progresivo, sumado á necesidade de mellorar os accesos a equipamentos estratéxicos como o hospital de referencia, colocou o viaduto no centro do debate sobre o futuro da circulación metropolitana.

Non resulta estraño que o operativo se deseñase por fases. A envergadura da estrutura e a súa posición sobre unha das principais vías de entrada e saída da cidade esixen unha demolición planificada, que minimice os riscos e as molestias. Porén, o corte total do tráfico durante os traballos, aínda que limitado no tempo, pon a proba a paciencia de quen depende deste corredor para os seus desprazamentos cotiáns.

A convivencia entre urxencia e molestias

Como en toda gran obra urbana, a urxencia por resolver carencias técnicas choca co impacto inmediato sobre a vida cidadá. Comerciantes, veciños e condutores afrontan estes días un escenario de desvíos, ruídos e alteracións na súa rutina. A xestión destas molestias converteuse nunha proba de lume para a administración, obrigada a conxugar o avance dos traballos coa información e atención a quen resulta máis afectado.

Non faltan as voces que se preguntan pola oportunidade e o calendario da intervención, especialmente en momentos de alta demanda de tráfico. Porén, o consenso técnico sobre a necesidade de renovar infraestruturas envellecidas semella incontestable, sobre todo tras episodios recentes noutras cidades onde a falta de mantemento tivo consecuencias moito máis graves.

Que modelo de mobilidade se constrúe tras o derrubo?

A eliminación do viaduto abre unha cuestión de fondo: que cidade queremos construír sobre as pegadas que deixa? A tendencia nas principais urbes europeas pasa por humanizar os accesos, priorizar o transporte público e reducir a presenza de infraestruturas que separan barrios. Neste sentido, a intervención na Pasaxe pode entenderse non só como un fin, senón como unha oportunidade para replantexar a conexión entre o centro e a periferia, entre a cidade e a súa contorna metropolitana.

Aínda está por concretar como será o futuro viario na zona, pero a experiencia doutras demolicións semellantes invita a pensar en solucións que integren mellor o tráfico rodado con novas zonas verdes, espazos peonís e unha maior accesibilidade. O reto será, como case sempre, equilibrar as necesidades de mobilidade masiva coa aspiración de contornos urbanos máis habitables.

Lecións doutros derrubos e reflexións futuras

A desaparición de pasos elevados e grandes infraestruturas en contornos urbanos non é nova. Cidades como Vigo, Barcelona ou Madrid acometeron nos últimos anos procesos semellantes, con resultados desiguais. Nalgúns casos, a retirada destes elementos supuxo unha rexeneración notable do espazo urbano; noutros, os problemas de tráfico trasladáronse a outras zonas.

A experiencia demostra que o éxito depende, en grande medida, da planificación posterior e da capacidade de anticipa