Vigo vive un pulso distinto. O Celta chega ao tramo decisivo da tempada nun estado de forma que sorprendeu incluso aos máis optimistas: executando un fútbol fino na LaLiga, loitando palmo a palmo co Betis pola quinta praza e, sobre todo, coa mochila cargada de Europa tras deixar fóra ao Olympique de Lyon e selar o pase aos cuartos da Europa League. Foi no Groupama Stadium, entre o ruído da bancada rival e a celebración contida dos seus, onde se confirmou que o equipo de Claudio Giráldez non só está en racha: está a medrar.

Impulso deportivo que xa ten retorno económico

A vitoria en Lyon non só supón credenciais deportivas; tamén un alivio na contabilidade do club. Segundo fontes da UEFA citadas por analistas financeiros, o pase a cuartos reportou ao Celta aproximadamente 18,12 millóns de euros, unha cifra que desborda os cálculos prudentes incluídos nos orzamentos aprobados en decembro. Ese montante responde, por unha banda, aos ingresos ligados a vitorias, empates e eliminatorias superadas —uns 12,9 millóns— e, por outra, ao chamado Pillar Value que a UEFA distribúe en función do valor comercial e do histórico europeo de cada federación, que no caso do club vigués achegou preto de 5,2 millóns.

A repercusión é inmediata: os 18,2 millóns ingresados ata a data xa superan os case 17 que a plantilla alcanzou na memorable campaña dirixida por Toto Berizzo que culminou en semifinais, e dobran con marxe os 12 obtidos polo club na súa participación na Champions da tempada 2003-04. Máis relevante aínda, alivian a necesidade de vender: o Celta había presupostado en decembro preto de 32 millóns en traspasos para cadrar contas; con este ingreso europeo esa cifra pode reducirse de forma moi notable, abrindo alternativas no mercado de fichaxes e maior marxe para renovar pezas clave.

Un equipo «de autor» construído dende a casa

O mérito deportivo non é casualidade. Apenas dous anos despois da súa chegada ao primeiro equipo, Claudio Giráldez conseguiu impoñer unha identidade recoñecible: presión alta, saída limpa desde atrás e un aproveitamento do talento da canteira que lembra, nalgúns momentos, aos mellores anos do club. A columna vertebral é en grande medida propia. Nomes que ata hai pouco competían no filial ou en categorías inferiores converteronse en habituais; a imaxe de xogadores como Aspas liderando e mozos como Jutglà, Iliaix, Javi Rueda ou Hugo Álvarez celebrando goles en Lyon resume o salto cualitativo.

Ademais da proxección futbolística, a política deportiva —xestión de plantilla, reparto de minutos, confianza en canteiráns— elevou o valor de mercado do club. A fórmula non é novedosa no norte de España, pero a peculiar combinación de veteranos contrastados e promesas formadas en Abegondo resultou particularmente eficaz. Este modelo non só conecta coa bancada de Balaídos; facilita un balance económico máis sostible, porque os talentos feitos na casa reducen a factura de mercado e xeran plusvalías cando chega o momento de vender.

Riscos, calendario e a loita por Europa

Quedan dez xornadas de liga e a batalla pola quinta praza preséntase pechada. O Celta non só debe administrar a euforia europea: ten que manter o pulso na LaLiga, conservar a frescura física da plantilla e xestionar a carga de partidos que conleva competir nos cuartos da Europa League. A profundidade do banquiño, que ata agora foi unha virtude pola ampla rotación de Giráldez, volve poñerse á proba fronte a posibles lesións ou sancións.

Ademais, a ten