Vigo celebrou onte pola noite un paso histórico en Europa: o RC Celta logrou clasificarse para os cuartos de final da Europa League tras impoñerse no Groupama Stadium ao Olympique de Lyon. Foi un partido xogado o 20 de marzo de 2026 no que a escadra de Claudio Giráldez combinou ambición e control para superar a un rival de maior cartel, pese ás baixas sensibles e a un arbitraxe que deu máis conversa que calma.
Partido resolto con paciencia e sangue fría
A primeira fase do encontro foi de volcánica intensidade celeste. O Celta empezou como se quixese levar por diante a Lyon, pero non se deixou levar polo vértigo: tras os primeiros minutos de empuxe, o equipo soubo ordenar ideas e aproveitar unha superioridade numérica que chegou no minuto 20, coa expulsión por vermella directa de Niakhaté tras unha entrada perigosa sobre Javi Rueda. Foi a apertura que o conxunto vigués necesitaba para monopolizar o balón e buscar o gol con paciencia.
Antes dese episodio, con todo, houbo polémica. No primeiro minuto do partido, unha acción de Tagliafico sobre Javi Rueda foi considerada por moitos como penalti e non chegou a ser revisada coa contundencia esperada polo VAR. A actuación do colexiado bosnio Irfan Peljto foi obxecto de protestas e, segundo varios representantes do club e afeccionados en Lyon, desluciu unha eliminatoria que xa tiña ingredientes suficientes para apaixonar.
Sobre o céspede, o Celta amosou un plan claro: presión alta, circulación rápida e cambios de ritmo polas bandas. O propio Javi Rueda volveu ser a referencia ofensiva e defensiva; tras protagonizar a igualdade en Balaídos cunha galopada duns 80 metros, onte pola noite resultou determinante coas súas recuperacións cerca da área rival. O seu descaro e dinámica castigaron á defensa francesa ata que a segunda aparición ofensiva celeste sentenciou a eliminatoria no tempo engadido.
A entrada de xogadores como Fer López e a confianza en pezas como Pablo Durán e Williot deron variedade a un fronte de ataque onde se acusaron as ausencias de Borja Iglesias, Miguel Román e Mingueza. Aínda así, os movementos do banco foron medidos por Giráldez: cambios protexedores para evitar tarxetas que igualasen forzas e substitucións ofensivas cando o partido o requiría. O tanto final de Jutglà no desconto pechou a tarde e desatou a alegría da expedición celeste.
Antecedentes e lectura táctica
Non é casualidade a evolución do Celta nesta tempada europea. Desde a fase de grupos o equipo mostrou unha pauta: capacidade para xogar a un fútbol ofensivo sen renunciar á solidez. En Lyon, esa dualidade quedou patente. Giráldez plantexou un encontro ambicioso desde o inicio, pero cunha lectura pausada cando a vantaxe numérica lle permitiu administrar o balón e esgotar ao adversario.
A táboa do técnico vigués foi especialmente elegante na xestión dos cambios. Movementos como a entrada de Hugo Álvarez e a colaboración estreita entre Carreira e o mencionado Álvarez ofreceron maior solidez polo carril dereito, mentres que a defensa, con Starfelt agardando o seu momento, axustou con autoridade cada ruptura do OL. Non é a primeira vez esta tempada que o Celta demostra que o seu bloque responde tanto ao impulso como ao repliegue intelixente.
Por outra banda, resulta inevitable traer á memoria episodios recentes en Balaídos, onde non sempre se traduciron en resultados as boas sensacións. Esta vez si: a combinación de temple e oficio permitiu aos cel
