O Instituto Nacional de Estatística (INE) publicou que o custo laboral por traballador e mes chegou no cuarto trimestre de 2025 a 3.382,48 euros, un incremento do 3,8 % respecto ao mesmo período do ano anterior. A suba responde tanto a aumentos salariais como ao encarecemento das cotizacións sociais impulsadas pola reforma das pensións e o novo mecanismo de equilibrio interxeracional. O dato, correspondente á Enquisa Trimestral do Custo Laboral (ETCL), marca máximos históricos para un cuarto trimestre desde o ano 2000. Ademais, suma xa vinte trimestres consecutivos de incrementos no custo laboral.
O desglose da ETCL amosa que o custo salarial subiu un 3,6 %, ata situarse en 2.531,04 euros por traballador e mes, mentres que os denominados “outros custes” incrementáronse un 4,4 %. Dentro destes últimos, as cotizacións obrigatorias experimentaron unha alza do 4,5 %, atribuíble en boa parte á implantación da nova cota de solidariedade para salarios altos e ás medidas sobre pensións. Ese aumento das obrigacións empresariais explica gran parte da presión sobre o custo total do traballo.
O informe do INE sitúa a causa principal da tendencia na combinación de axustes salariais pactados en convenios e o maior custo por cotizacións que afrontan as empresas. O empeoramento dalgúns indicadores de produtividade e o contexto inflacionario dos últimos anos tamén contribúen á perda de marxe entre produción e custo laboral. Os economistas advirten de que, se a suba de custos non vai acompañada de melloras na produtividade, pode trasladarse a prezos ou reducir a rendibilidade empresarial.
Desagregación por sectores
Por sectores, a educación foi a actividade con maior incremento interanual, cunha alza do 7,8 %. Seguiron o transporte e almacenamento, cun avance do 6,2 %, e as actividades profesionais, científicas e técnicas, cun 6,1 %. Estas subas reflicten tanto subidas salariais como maiores custos asociados á seguridade social e contratación en segmentos con demanda crecente.
En termos absolutos, as ramas cos custos laborais máis elevados continúan sendo as actividades enerxéticas, con 6.511,96 euros ao mes, e as financeiras, con 5.964,33 euros. Esas cifras evidencian a forte disparidade entre sectores intensivos en capital e outros máis dependentes da forza de traballo. A heteroxeneidade sectorial complica a lectura global da evolución salarial e obriga a políticas específicas segundo a actividade.
Mercado laboral e comunidades autónomas
O trimestre tamén deixou un récord en vagas de emprego: o INE contabilizou 155.737 postos de traballo libres, concentrados maioritariamente no sector servizos, que acapara o 86,3 % das ofertas. Ese volume de vagas pon de manifesto tensions entre oferta e demanda de emprego e apunta a dificultades das empresas para cubrir certos perfís profesionais.
No plano territorial, a suba do custo laboral foi máis intensa en Madrid, La Rioja e Andalucía, mentres que Asturias rexistrou un descenso. Madrid mantén o custo máis alto por traballador, con 4.058,71 euros mensuais, e Extremadura o máis baixo, con 2.756,4 euros. Estas diferenzas rexionais poñen de relevo desigualdades na estrutura produtiva e nos salarios medios entre comunidades.
Para as empresas, a combinación de maiores salarios pactados e cotizacións á alza supón un escenario de maior presión sobre as marxes, sobre todo para pemes con menor capacidade de trasladar custos aos prezos. Desde o punto de vista das políticas públicas, o reto é compatibilizar a sustentabilidade do sistema de pensións coa competitividade empresarial e a creación de emprego estable.
Os próximos datos do INE servirán para
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.