Un auxe inmobiliario que non resolve o problema de acceso
Galicia atópase ante unha paradoxa: o mercado inmobiliario atravesa un dos seus momentos de maior actividade, con preto de 30.600 vivendas vendidas e un volume de negocio que rolda os 4.500 millóns de euros. Esta cifra sitúa ao sector ás portas dun récord histórico e reflicte o dinamismo económico que, en teoría, debería ser unha boa nova para a sociedade. Porén, a euforia das cifras contrasta cunha pregunta de fondo: ¿quen realmente se está a beneficiar deste boom e que implicacións ten para quen busca unha vivenda digna?
O contexto galego e unha herdanza de dificultades
A historia recente do mercado da vivenda en Galicia está marcada por vaivéns. Tras a crise financeira de 2008, o sector viviu anos de axuste e estancamento. Agora, máis dunha década despois, as cifras volven dispararse, pero o acceso a unha vivenda asequible segue sen estar ao alcance de todos. O aumento das operacións pode reflectir a confianza de investidores e compradores, pero tamén é o reflexo de dinámicas especulativas que preocupan a colectivos sociais e a responsables municipais.
Non se trata unicamente dunha cuestión de prezos. A escaseza de vivenda protexida, a concentración de operacións en áreas urbanas e a presión turística xeraron un escenario no que a propiedade convértese nun ben cada vez menos accesible para amplos sectores da poboación. En cidades como Vigo ou A Coruña, a procura dunha vivenda a prezo razoable converteuse nun auténtico desafío para moitas familias novas e para colectivos vulnerables.
Aprendizaxes europeas para un problema local
O debate sobre a vivenda non é exclusivo de Galicia. A nivel europeo, institucións como o Parlamento Europeo advertiron sobre a necesidade de adoptar políticas coordinadas que garantan o dereito a unha vivenda digna e asequible. Os problemas que aquí se viven teñen reflexo en moitas outras rexións do continente: a xentrificación de barrios, a presión do investimento estranxeiro no sector residencial e a insuficiencia de políticas públicas son males compartidos.
Galicia, coa súa singularidade demográfica e territorial, encara estes retos cunha poboación envellecida e un parque de vivendas envellecido, o que engade complexidade á ecuación. A tendencia á alza na compravenda pode ser un síntoma de recuperación económica, pero non necesariamente de mellora nas condicións de acceso.
A nova vivenda: ¿máis oferta ou máis desigualdade?
Tras o repunte das vendas, escóndese unha realidade menos visible: parte significativa da actividade está vinculada á compravenda de vivendas usadas e ao auxe do investimento inmobiliario como refuxio fronte á inflación e á volatilidade doutros mercados. Así, mentres medra o negocio, a xeración de vivenda nova non sempre responde ás necesidades sociais máis urxentes.
Algúns concellos galegos, conscientes do risco de polarización social, comezaron a propoñer medidas para incrementar o parque público de vivenda, pero os avances son aínda limitados. Organizacións sociais insisten na necesidade de repensar o modelo, priorizando políticas de rehabilitación, alugueiro social e control de prezos, para evitar que o récord de vendas se traduza nunha maior desigualdade.
Retos e oportunidades no horizonte
O auxe inmobiliario de Galicia presenta unha dobre cara. Por unha banda, supón un motor para sectores como a construción e os servizos asociados, xerando emprego e recadación fiscal. Por outra, pode agravar as tensións xa existentes no acceso á vivenda, especialmente nas zonas urbanas máis dinámicas.
O equilibrio entre o dinamismo económico e o dereito á vivenda require actuacións coordinadas entre adminis
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.