O Consello de Ministros aprobou este martes 12 de marzo de 2026, a proposta do Ministerio para a Transición Ecolóxica e o Reto Demográfico, un Real Decreto destinado a preservar as pradeiras de fanerógamas mariñas nas augas do Mediterráneo español e no arquipélago canario. A norma responde á elevada presión que sofren estes hábitats polo fondeo masivo de embarcacións, os vertidos, as infraestruturas mariñas e o quecemento dos océanos. O obxectivo declarado é reducir e, cando sexa posible, eliminar as principais agresións para garantir a súa conservación a longo prazo. A medida introduce regras específicas sobre fondeos, instalacións e actividades próximas a estes ecosistemas.
Entre as principais novidades figura a prohibición do fondeo sobre as pradeiras, así como o impulso de sistemas de amarre de baixo impacto para compatibilizar o uso recreativo coa protección do fondo mariño. O decreto limita ademais a implantación de novas infraestruturas susceptibles de danar estes hábitats, como gasodutos, oleodutos e cables submarinos, e establece restricións a determinados vertidos líquidos ou sólidos. Tamén se contempla a regulación da xestión de arribazóns nas beiras para evitar danos colaterais. A intención é ordenar usos marítimos sen impedir por completo a actividade náutica, pero con límites claros.
A medida protexe de forma expresa as pradeiras de Posidonia oceanica, un bosque submariño emblemático do Mediterráneo, e a Cymodocea nodosa, presente especialmente nas Canarias e noutras zonas. Estes ecosistemas actúan como sumidoiros de carbono, melloran a calidade da auga, sirven de refuxio e área de cría para numerosas especies e axudan a manter a estabilidade das praias. A súa perda tería efectos directos sobre a biodiversidade mariña e, por extensión, sobre sectores económicos ligados ao turismo e á pesca. A restauración destas pradeiras, se se produce, pode requerir décadas.
O decreto incorpora tamén medidas para mellorar o coñecemento científico e o seguimento do estado de conservación das pradeiras, con plans de vixilancia e actuacións de restauración en zonas degradadas. O texto prevé a elaboración de cartografías e avaliacións periódicas que permitan identificar as áreas de maior valor e as máis ameazadas. Así mesmo, establece limitacións á ampliación de instalacións de acuicultura e á creación de puntos de vertido próximos a estes hábitats. O Goberno xustifica estas medidas como necesarias para coordinar as políticas mariñas e cumprir compromisos ambientais nacionais e europeos.
As pradeiras de fanerógamas mariñas son ecosistemas de alta biodiversidade cuxa recuperación é lenta; por iso, as autoridades subliñan que previr o dano é máis eficaz que intervir despois. Entre as ameazas citadas polo Executivo están as ancoras de embarcacións que arrastran e fragmentan a pradeira, vertidos fecais e contaminantes que alteran o equilibrio ecolóxico, e as consecuencias do quecemento das augas sobre a resistencia das plantas. Nos últimos anos documentáronse episodios de degradación graves en puntos do Mediterráneo, que alertaron a científicos e conservacionistas.
No comunicado do Ministerio deféndese que as restricións permitirán compatibilizar actividades náuticas e económicas coa conservación, grazas a tecnoloxías de amarre menos intrusivas e á planificación de usos. Organizacións medioambientais levan anos reclamando un marco normativo máis estrito para protexer a posidonia, e a aprobación do decreto preséntase como unha resposta institucional a esas demandas. As autoridades costeiras e os concellos deberán agora adaptar ordenanzas e plans locais para incorporar as novas obligacións. A coordinación entre administracións será clave para que as medidas sexan efectivas no litoral.
De
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.