O Consello de Ministros aprobou este martes unha declaración institucional que condena os sucesos ocorridos o 10 de marzo de 1972 en Ferrol e recoñece ás vítimas daquela xornada. A iniciativa, apoiada polo Executivo na reunión do 10 de marzo de 2026, responde á petición presentada polos ministros responsables de memoria e traballo co obxectivo de reparar o dano histórico. A decisión chega coincidindo co Día da Clase Obreira Galega e pretende subliñar o rexeitamento á represión que sufriron os traballadores do sector naval. O Goberno argumenta que este recoñecemento é necesario para completar a memoria democrática e garantir a non repetición.
A declaración fora impulsada por Ángel Víctor Torres, ministro de Política Territorial e Memoria Democrática, e por Yolanda Díaz, vicepresidenta segunda e ministra de Traballo, que reclamara un pronunciamento polos feitos que marcaron a cidade. O texto critica a actuación desproporcionada da Policía Armada naquela manifestación e admite de xeito rotundo a responsabilidade política do Estado na represión. Na protesta, os disparos das forzas de seguridade causaron a morte de dous operarios e deixaron á cidade conmocionada. O recoñecemento oficial busca pechar unha ferida aberta na memoria local e poñer nome ás consecuencias da violencia estatal.
Entre as consecuencias que recolle a declaración, sinalase que dous traballadores morreron por disparos, identificados nos arquivos e na memoria colectiva como Amador Rey e Daniel Niebla. Ademais, case un cento de persoas resultaron feridas, 16 delas por feridas de bala, e producíronse arredor de 160 despedimentos e varias centenas de detencións vinculadas á protesta. Estes números, apuntan desde o Executivo, amosan a magnitude do episodio e o seu impacto inmediato nas familias e na actividade sindical e laboral da ría. A mención explícita das cifras responde á vontade de documentar e non minimizar o sucedido.
No comunicado, o Goberno reafirma o seu compromiso coa verdade, a xustiza e a reparación, e expón que 54 anos despois é obrigado recoñecer o sufrimento padecido polas víctimas e os seus achegados. A declaración institucional incorpora unha homenaxe ás persoas falecidas e ás que resultaron feridas, así como un chamamento a preservar a memoria como parte do patrimonio democrático. O Executivo subliña que aquel episodio simboliza a loita polos dereitos laborais e polas liberdades que se reivindicaron en Ferrol fronte á represión do franquismo. Tamén lembra que a consolidación democrática esixe afrontar sen ambaxes os episodios máis dolorosos do pasado.
O Goberno sinalou igualmente que a Dirección Xeral de Promoción da Memoria Democrática mantén aberto o expediente para declarar a Ferrol cidade da memoria, unha distinción que, segundo a nota oficial, contribuiría a institucionalizar a recuperación da memoria colectiva. A figura de «cidade da memoria» implicaría actuacións de investigación, sinalización e educación pública sobre os feitos e as súas vítimas. Fontes oficiais explican que esa medida busca transformar o recordo en políticas tangibles que permitan a visibilidade e a transmisión ás novas xeracións. En Ferrol, a iniciativa foi recibida como un paso máis cara á reparación simbólica.
A intervención de Yolanda Díaz, orixinaria de Ferrol, destacou pola súa carga persoal e política, ao situar os sucesos no contexto máis amplo da represión franquista e reivindicar que a memoria non pode quedar diluída no esquecemento. A ministra insistiu en que recoñecer oficialmente ás víctimas forma parte dunha obriga democrática e moral con quen loitaron por mellores condicións de traballo e polas liberdades. Pola súa banda, o imp
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.