A rebaixa dos umbrais penais por exceso de velocidade que propón o PSOE, advertida pola Fiscalía de Seguridade Viaria en Galicia, levará a miles de condutores das oficinas de Tráfico aos xulgados e poderá deixar anotacións penais que condicionen empregos e oposicións. A advertencia fíxose pública na Coruña o 12 de marzo de 2026, cando a fiscal delegada explicou que a reforma non provocará unha vaga de ingresos en prisión, aínda que si multiplicará as dilixencias penais e terá un efecto disuasorio. A transformación dunha sanción administrativa nun delito supón, ademais, que moitos casos que hoxe se resolven con unha multa pasen a esixir defensa letrada e procurador. O debate instálase en torno ás consecuencias sociais e ao colapso procesual que podería xerar o cambio de criterio.
Ata agora, numerosos excesos de velocidade resolvíanse cunha sanción económica e coa perda de puntos: unha multa típica por determinadas infraccións rondaba os 600 euros e a detracción de seis puntos do permiso. Coa redución dos umbrais penais, eses mesmos feitos poderán perseguirse como delito, coa consecuencia engadida da perda do carné por períodos que hoxe se contemplan na reforma lexislativa. O paso da vía administrativa á penal implica, ademais, a anotación no Rexistro Central de Penados, un antecedente que pode pechar portas en procesos selectivos e empregos regulados.
A fiscal galega advirte de que o impacto será máis administrativo e procesual que penitenciario. En España, as persoas sen antecedentes que reciben unha pena inferior a dous anos non adoitan ingresar en prisión, e o tipo penal aplicable ao exceso de velocidade contempla castigos que habitualmente van desde multas ata traballos en beneficio da comunidade ou penas de curta duración. Por tanto, o cambio non significa necesariamente máis reclusos, pero si máis expedientes nos xulgados e maior intervención de fiscais e xuíces en asuntos que antes se resolvían en Tráfico.
Un dos principais gargalos identificados por fiscais e maxistrados é a identificación do condutor cando o control procede de radares móbiles. Moitos investigados recorren á fórmula habitual de negar saber quen conducía —»usamos o coche varios membros da familia»— e, sen unha identificación clara, a causa penal non prospera. Neses supostos, o expediente retorna á vía administrativa e impónselle unha sanción por negativa a identificar ao responsable, que adoita ser o triplo da multa pola propia velocidade.
Ante esa fenda, a Fiscalía reclama unha actualización das ferramentas sancionadoras: aumentar a multa por non identificar ao condutor e reforzar medios para atribuír a conduta. Sen unha solución eficaz a ese problema, os xulgados seguirán recibindo casos que acaban reincidindo no circuito administrativo, multiplicando trámites e custos para as partes implicadas. A falta de identificación, segundo a fiscal, é a gran fenda que condiciona a efectividade da reforma.
Cando hai identificación, as consecuencias son claras e severas: ademais da anotación penal, o condutor enfrontase á retirada do permiso por períodos que contempla a reforma, e ao risco de que a acumulación de delitos de tráfico derive finalmente en penas de prisión. Fiscais e xuíces sinalan que non é un único exceso illado o que adoita acabar na cadea, senón a persistencia en condutas delituosas viarias ao longo do tempo, aínda que non se produza un sinistro grave.
O cambio planteado polo PSOE sitúa a España máis preto do modelo punitivo doutros países europeos, onde os unbrais de penalización adoitan ser máis esixentes. En Francia, por exemplo, o exceso de velocidade que supera en máis de 50 km/h o límite está sometido a sancións penais máis rigorosas, o que pon de relevo a comparativa internacional en materia de seguridade
Únete a la conversación
Regístrate gratis con tu email para comentar en las noticias. Tu opinión importa.