A redución dos límites penais por exceso de velocidade que propón o PSOE, advertida pola Fiscalía de Seguridad Vial en Galicia, levará a miles de condutores das oficinas de Tráfico aos xulgados e poderá deixar anotacións penais que condicionen empregos e oposicións. A advertencia fíxose pública en A Coruña o 12 de marzo de 2026, cando a fiscal delegada explicou que a reforma non provocará unha onda de ingresos en prisión, aínda que si multiplicará as dilixencias penais e terá un efecto disuasorio. A transformación dunha sanción administrativa nun delito supón, ademais, que moitos casos que hoxe se resolven con unha multa pasen a esixir defensa letrada e procurador. O debate instálase en torno ás consecuencias sociais e ao colapso procesal que podería xerar o cambio de criterio.

Ata agora, numerosos excesos de velocidade resolvíanse cunha sanción económica e coa perda de puntos: unha multa típica por determinadas infraccións rondaba os 600 euros e a detracción de seis puntos do permiso. Coa redución dos límites penais, eses mesmos feitos poderán perseguirse como delito, coa consecuencia engadida da perda do carné por períodos que hoxe se contemplan na reforma lexislativa. O paso da vía administrativa á penal implica, ademais, a anotación no Registro Central de Penados, un antecedente que pode pechar portas en procesos selectivos e empregos regulados.

A fiscal galega advirte de que o impacto será máis administrativo e procesal que penitenciario. En España, as persoas sen antecedentes que reciben unha pena inferior a dous anos non adoitan ingresar en prisión, e o tipo penal aplicable ao exceso de velocidade contempla penas que habitualmente van desde multas ata traballos en beneficio da comunidade ou penas de curta duración. Polo tanto, o cambio non significa necesariamente máis reclusos, pero si máis expedientes nos xulgados e maior intervención de fiscais e xuíces en asuntos que antes se pechaban en Tráfico.

CONTENIDO PATROCINADO

Salado Golf & Beach Resort

Descubre la oportunidad de inversión más exclusiva del Caribe. Villas de lujo con retorno garantizado del 12% anual en Punta Cana.

Conoce más →

Un dos principais cuellos de botella identificados por fiscais e maxistrados é a identificación do condutor cando o control procede de radares móbiles. Moitos investigados recorren á fórmula habitual de negar saber quen conducía —»usamos o coche varios membros da familia»— e, sen unha identificación clara, a causa penal non prospera. Neses supostos, o expediente retorna á vía administrativa e impóñense sancións por negativa a identificar o responsable, que adoitan ser o triplo da multa pola propia velocidade.

Diante desa fenda, a Fiscalía reclama unha actualización das ferramentas sancionadoras: aumentar a multa por non identificar o condutor e reforzar medios para atribuír a conduta. Sen unha solución eficaz a ese problema, os xulgados continuarán a recibir casos que acaban reincidindo no circuíto administrativo, multiplicando trámites e custos para as partes implicadas. A falta de identificación, segundo a fiscal, é a gran fenda que condiciona a eficacia da reforma.

Cando existe identificación, as consecuencias son claras e severas: ademais da anotación penal, o condutor enfróntase á retirada do permiso por períodos que a reforma contempla, e ao risco de que a acumulación de delitos de tráfico derive finalmente en penas de prisión. Fiscais e xuíces sinalan que non é un único exceso illado o que adoita acabar en cadea, senón a persistencia en condutas delituosas viarias ao longo do tempo, aínda que non medie un sinistro grave.

O cambio planteado polo PSOE sitúa a España máis preto do modelo punitivo doutros países europeos, onde os límites de penalización son a miúdo máis esixentes. En Francia, por exemplo, o exceso de velocidade que supera en máis de 50 km/h o límite está suxeito a sancións penais máis rigorosas, o que pon en relevo a comparativa internacional en materia de seguridade viaria. Os expertos consultados subliñan que calquera traslado de infraccións á vía penal debe ir acompañado de mecanismos eficaces de identificación e dunha proporcionalidade nas sancións.

Máis alá do efecto inmediato sobre sancións e procesos, a Fiscalía aposta por que a reforma xere un efecto disuasorio real sobre a condución temeraria. Con todo, advirte tamén da necesidade de recursos xudiciais e administrativos suficientes para xestionar o aumento de causas e de medidas de protección para evitar que a apertura de procedementos penais afecte de forma desproporcionada a colectivos vulnerables. O debate entre seguridade, proporcionalidade e capacidade institucional segue aberto mentres a norma avanza na axenda política.