Nun local da rúa que ocupa La Galería Jazz, cada martes pola tarde reúnense 18 persoas para cantar, compor e xogar coa voz. De detrás do impulso está a pianista e compositora Alicia Cerrada, que desde hai seis meses dirixe o que bautizou como El Taller Coral, unha experiencia formativa e colectiva que pretende fomentar a inclusión cultural en Vigo e abrir o canto en grupo a quen nunca o practicou.
Un obradoiro que mestura técnica e creación
A proposta non é un coro ao uso. As sesións duran e combinan exercicios de técnica vocal con prácticas de composición, improvisación e o que a directora describe como mashups: fusións creativas de cancións que favorecen o traballo en grupo e o xogo sonoro. Segundo Cerrada, a idea xurdiu tras unha tempada acompañando ao piano á Coral Casablanca, unha agrupación feminina que recentemente celebrou tres décadas de traxectoria e que lle abriu o apetite polas voces e as texturas corais.
«Quería crear un espazo onde se unisen a creatividade e o canto»,
explica Cerrada, quen reivindica tamén o humor e o pracer como compoñentes centrais do método. O repertorio que traballan pasa por varios idiomas: galego, castelán, inglés, italiano e incluso cancións en brasileiro, un mosaico que subliña a vocación de unir culturas nunha cidade portuaria como Vigo.
A dinámica do obradoiro prioriza a participación. Non é raro que unha sesión mestre a alguén que nunca cantou en público con músicos profesionais, instrumentistas ou artistas doutras disciplinas. O ambiente, di a impulsora, busca ser un lugar seguro onde explorar a voz sen a presión da competencia. Os asistentes abonan 20 euros ao mes, unha cifra modesta que busca manter a accesibilidade sen descuidar a sostibilidade do proxecto.
As responsables de La Galería Jazz ceden a planta baixa como espazo de ensaio, un xesto que resultou decisivo para consolidar a actividade. Cerrada recoñece a sorte de contar con ese local no barrio e planea, á súa vez, levar a experiencia a outros escenarios da cidade cando sexa posible.
Raíces, xeracións e pequenas grandes historias
A diversidade xeracional é un dos trazos máis visibles. En El Taller Coral conflúen voces dende os 8 ata os 70 anos, fillos e avós na mesma sala. Ese contraste alimenta tanto a curiosidade como a transmisión informal de saberes: os maiores traen memoria comunitaria e os máis novos, novas sonoridades e linguaxes.
Os testemuños dos participantes ilustran o pulso emocional do grupo. Martina, de 38 anos, define o Taller como «un espazo seguro onde cultivar e compartir o amor pola música, desconectar e gozar cantando». Miguel Eremos, de 46, chámao «o meu oasis de paz no medio do caos». Para Lucía Loureiro, de 33 anos, existe un equilibrio entre técnica e bo ambiente, e Fran Grassi, de 49, lembra a dimensión comunitaria do canto: «Cantar en grupo ten reminiscencias ancestrais, de comunidade, algo que, hoxe en día, soa subversivo».
É precisamente esa idea de comunidade a que conecta coa longa tradición coral galega. Á diferenza dalgunhas formacións que seguen plans estandarizados, aquí prima a experimentación e o compoñente lúdico: mashups, improvisacións e cancións propias conviven con arranxos de repertorio máis clásico, o que facilita a inclusión de persoas con distintos niveis e expectativas.
Concertos, proxección e próximas metas
O grupo non permaneceu na intimidade do ensaio. O 21 de abril ofrecerá unha primeira presentación pública en La Galería Jazz, e hai prevista outra actuación ao aire libre a fina
