Elas na cidade: Mostra do activismo en Sevilla 70

Nun desenvolvemento que está a captar a atención de expertos e cidadáns por igual, ‘ellas en ciudad’, mostra activismo.

Esta situación, que se desenvolve nun contexto de crecente interese mediático, promete ter implicacións significativas para diversos sectores da sociedade.

A exposición ‘Ellas en la ciudad’

Os detalles que xurdiron revelan unha situación complexa que require unha análise detallada. ‘Ellas en la ciudad’ é o título da exposición inaugurada no Centro de Iniciativas Culturais da Universidade de Sevilla (CICUS) que ata o 20 de febreiro de 2026, presenta distintos aspectos do activismo veciñal protagonizado polas mulleres en distintos barrios de Sevilla nos anos 70.

A evidencia está comisariada pola arquitecta e urbanista Reyes Gallegos, directora do documental do mesmo título, e sitúase na intersección entre a investigación académica, a práctica cinematográfica e o activismo veciñal, ofrecendo unha mirada analítica sobre como as mulleres configuraron o tecido social das marxes urbanas de Sevilla.

O eixe discursivo da evidencia desprazase da arquitectura de formigón á arquitectura social. «Ellas en la ciudad» céntrase na xeración de mulleres que, na década dos 70, ocupou os novos barrios periféricos da cidade.

Estes entornos, nados dunha planificación urbana que a miúdo ignoraba a dimensión humana e comunitaria, atoparon o seu verdadeiro sustento no labor invisible das súas habitantes.

Transformación social e memoria urbana

A exposición incide no valor dos coidados e na loita veciñal como motores de supervivencia e cohesión. A través da perspectiva de xénero, visibilízase como estas mulleres transformaron espazos hostís ou inacabados en comunidades vibrantes.

A evidencia sostén que este rexistro de relatos non é só un exercicio de nostalgia, senón un patrimonio cultural imprescindible para comprender a transformación urbana dos últimos cincuenta anos.

A exposición, a diferenza dunha evidencia estática, preséntase como unha exposición de materiais procesuais. O visitante pode percorrer o itinerario de investigación que deu orixe ao longametraxe documental homónimo de Gallegos, nomeado a seis Premios Carmen, dous premios Asecan, así como ao Premio Arrebato Feroz de non ficción.

A sala reúne fotografías captadas pola propia directora durante a súa fase de inmersión nos barrios, así como materiais de documentación e arquivo que funcionan como pegadas dun proceso creativo de longo alento, e complétase con obras das fotógrafas Bea Hohenleiter e Ana Cayuela, quen aportan unha mirada estética e documental a través da foto fixa, o making of e o rexistro das protagonistas.

Arquivo vivo e xornadas paralelas

Un dos aspectos máis singulares da evidencia é a súa condición de arquivo aberto, dado que inclúe publicacións e documentos que Reyes Gallegos segue recopilando de forma orgánica nas diversas cidades e barrios onde se proxecta o documental.

Deste modo, a evidencia expándese en tempo real, converténdose nun mapa vivo da memoria periférica que transcende o espazo físico da galería.

Paralelamente a esta evidencia o CICUS celebra as xornadas tituladas ‘Transformación e encontro’ que se iniciaron o pasado 22 de outubro e que concluirán con dúas sesións a celebrar o 18 de febreiro e o 15 de abril de 2026.

Nestas sesións indágase sobre as marcas que o urbanismo da modernidade inscribe na saúde física e mental das mulleres, activismo e xénero, cidade e memoria.

Esta información, confirma