CONTIDO:
A actualidade informativa vese marcada por denuncias sobre a falta de persoal sanitario e o incremento, un desenvolvemento que os observadores cualifican como un dos máis relevantes do período actual.
As ramificacións destes eventos esténdense máis aló do inmediatamente visible.
Crise sanitaria nas prisións sevillanas
Os detalles que xurdiron revelan unha situación complexa que require unha análise detallada.
A situación nas prisións sevillanas está a volverse insoportable dada a falta de persoal sanitario e o aumento da conflictividade que isto está a xerar, afectando á vida reximental destes espazos.
Así o volveron denunciar desde a sección sindical da Agrupación dos Corpos da Administración de Institucións Penais (Acaip), que cualificaron as cárceres hispalenses como «polvoríns a punto de estourar».
Señalan que o déficit estrutural na plantilla de facultativos, enfermeiros e auxiliares merma notablemente a prestación sanitaria, tanto na realización das consultas ordinarias como no subministramento e supervisión da medicación prescrita a cada interno.
Esta realidade contravén de forma directa o Regulamento Penitenciario, cuxo artigo 208 recoñece o dereito das persoas privadas de liberdade a unha atención sanitaria integral, equivalente á dispensada ao conxunto da poboación.
Cabe reseñar, como lembran desde Acaip, que, segundo datos da Sociedade Española de Sanidade Penitenciaria, na actualidade, un 49,6% dos reclusos está diagnosticado por unha ou varias enfermidades mentais, moitas das cales están relacionadas coas adiccións e o consumo prolongado de substancias.
Incidentes recentes e agravamento da situación
No máis recente, na prisión de Sevilla I, como adoita ocorrer sempre que se suceden varios días festivos, despois do reparto acumulado de medicación para os seguintes catro días, producíronse diferentes altercados e incidencias reximentais, como pelexas nos módulos 53 e 58, ou no departamento 51, destinado a reclusas.
Ao anterior súmase a incautación dunha cantidade considerable de substancias estupefacientes que, grazas á pericia profesional dos funcionarios, se realizou tras a celebración dunha comunicación familiar.
Tamén foi preciso o traslado de urxencia ao hospital dun interno que presentaba un estado de intoxicación aguda por consumo de distintas substancias estupefacientes e que, ante a ausencia de efectivos policiais, volveu dar lugar a que a escolta da ambulancia, así como a custodia inicial no hospital, tivera que ser efectuada por funcionarios da prisión, co que se minguou a propia seguridade do centro ao quedar con dous efectivos menos durante gran parte da quenda da noite.
Pola súa parte, na prisión de Morón, varios internos tiveron que ser tamén atendidos de urxencia tras consumir droga sintética.
O consumo desta nova e perigosa substancia constitúe outra circunstancia que agrava aínda máis a problemática existente.
Así mesmo, e ante a ausencia presencial dun médico no centro, foi necesario recorrer ao traslado de internos en ambulancia a un hospital para seren atendidos.
O centro penitenciario de Sevilla II conta actualmente con só tres médicos para atender a unha poboación reclusa próxima aos 1.300 internos, unha situación claramente insuficiente que provoca que varios días ao mes o centro permaneza sen facultativo médico.
Demandas e consecuencias da falta de recursos
Desde Acaip volven a reiterar que a única saída real pasa polo traspaso efectivo das competencias sanitarias ás comunidades autónomas, tal e como establece a Lei de Cohesión e Calidade do S
