CONTIDO:
Os últimos acontecementos relacionados con dobre vara da esquerda xeraron un intenso debate na opinión pública.
Analistas e especialistas coinciden en sinalar que nos atopamos ante un punto de inflexión que podería marcar o rumbo dos próximos meses.
Denuncias e controversias recentes
Os detalles que saíron á luz revelan unha situación complexa que require unha análise detallada.
En pleno debate público sobre as denuncias falsas por violencia machista, xurdiron dous episodios que semellan actuar como contrapunto a unha revisión crítica do réxime xurídico que protexe privilexiadamente á muller agredida ou ameazada por un home.
O primeiro deses episodios é unha denuncia contra o presidente do Goberno Adolfo Suárez, difundida en medios de comunicación por unha muller que afirma ter sido agredida sexualmente polo fundador da UCD entre 1983 e 1985.
Nesa época, Suárez era só deputado no Congreso. Suárez está morto desde 2014 e os delitos que a denunciante lle atribúe, prescritos.
O segundo episodio protagonizárono dúas empregadas de Julio Iglesias, ao que acusan de agresións sexuais e trata de persoas, delitos cometidos en 2021 nas residencias do cantante na República Dominicana e nas Bahamas.
As denuncantes foron asesoradas por Women’s Link e contan co chamativo respaldo de Amnistía Internacional.
A Fiscalía da Audiencia Nacional recibiu a denuncia contra Julio Iglesias, porque as supostas agresións se terían cometido no estranxeiro e son imputadas a un cidadán español.
Estes son os feitos de dúas denuncias non xudicializadas, difundidas por medios de comunicación, pese a que, no caso das denunciantes de Julio Iglesias, os seus defensores pedían onte medidas de protección da súa intimidade e de incomunicación co denunciado.
É difícil entender estas peticións se as denunciantes acoden aos medios de comunicación e non procuran a reserva propia do proceso penal, tan necesaria, por exemplo, para protexer as probas.
O sistema paraxudicial e a reacción pública
Ambos casos merecen ser abordados desde a perspectiva do dano que está a sufrir o Estado de dereito con este sistema paraxudicial no que a declaración dunha muller que se considera vítima é suficiente, segundo determinados partidos e organizacións feministas, para desactivar as regras do proceso penal.
Cando o home é denunciado por unha muller por violencia sexual ou doutra clase, estes sectores políticos condenan publicamente ao home sen dereito a defensa, sen presunción de inocencia, sen proba, sen xuízo oral, sen sentenza e sen recurso.
E se os tribunais non secundan ese veredicto previo, entón son os xuíces os que pasan a ser tachados de machistas.
Esta é a maneira de crear unha especie de ‘dereito penal de autor’, ao xeito dos totalitarismos dos anos trinta do século pasado, e de exacerbar a opinión pública contra as medidas de prevención da violencia machista, en prexuízo daquelas mulleres realmente agredidas e que lexitimamente buscan o amparo dos tribunais.
Séculos de loita de homes e mulleres para lograr o imperio da lei para que agora se defenda unha xustiza tan primitiva e sen regras.
Non menos grave é a manipulación política que a esquerda e o feminismo sectario están a facer con estes casos.
A ministra de Igualdade, Ana Redondo, reuniuse fai días coa denunciante de Suárez, aínda que non parece que o faga con todas as denunciantes de violencia machista.
E as voceiras habituais do tribunal da rúa xa solicitaron todo tipo de medidas co
