CONTIDO:

Nun desenvolvemento que está a captar a atención de expertos e cidadáns por igual, irmandade da Misericordia percorre pegadas de San. Esta situación, que se desenvolve nun contexto de crecente interese mediático, promete ter implicacións significativas para diversos sectores da sociedade.

O recordo de San Eulogio de Córdoba

Os detalles que emerxeron revelan unha situación complexa que require unha análise detallada. Os calendarios con santoral anúncianoo cada 9 de xaneiro: a primeira memoria é a de San Eulogio, e, se se quere profundar un pouco, San Eulogio de Córdoba.

Morreu a mans dos musulmáns no ano 852, pero o seu recordo e o seu exemplo conservaronse na memoria dos cristiáns. Este fin de semana, dentro do Ano Xubilar dos Santos Mártires, a irmandade da Misericordia e dos Santos Mártires de Córdoba propón recordar a San Eulogio e farano en dous momentos: cunha misa e unha visita guiada.

Será a primeira vez que se centre na súa figura. O 9 de xaneiro, o mesmo día de San Eulogio de Córdoba, haberá unha misa na basílica de San Pedro ás 19.00 horas, para continuar coa exposición do Santísimo, adoración, oración do Ano Xubilar dos Santos Mártires, bendición e reserva.

Ao día seguinte, o sábado 10 de xaneiro, haberá unha visita guiada á basílica de San Pedro, con especial atención aos lugares relacionados cos Santos Mártires de Córdoba, a partir das 11.30 horas. Rastrexaranse así as pegadas de San Eulogio, un sacerdote de gran capacidade que naceu en Córdoba cara ao ano 800, cando xa a cidade se atopaba baixo a dominación musulmá.

A vida e legado de San Eulogio

Os cristiáns podían vivir, pero en condicións moi inferiores ás daqueles que abrazaran o Islam. Era, en consecuencia, un mozárabe, e formouse na basílica de San Zoilo, na escola patrística e tradicional que a Igrexa mantivera desde os primeiros séculos.

Cara ao ano 848 viaxou cara ao norte da Península Ibérica e estivo en Navarra e Cataluña. Coñeceu a quen xa se liberaran da dominación islamá. Foi alí onde pensou que os cristiáns deberían estar dispostos a morrer a mans dos musulmáns.

De volta en Córdoba comezou a desenvolver unha idea que non era a de inmolarse pola fe, senón a de crear unha situación que obrigase ás autoridades a reconsiderar a súa actitude fronte aos cristiáns. A idea era blasfemar contra os principios da relixión islámica, obrigar á condena á morte e con iso tamén causar problemas ao daquela emir, Abderramán II.

Estivo en prisión no ano 851 e alí escribiu o ‘Memorial dos Mártires’, no que recollía a rica tradición dos testemuños da fe en Córdoba. Saiu da prisión e teríase conseguido que moitos cristiáns asumisen este martirio voluntario que debía acadar un crecemento da fe cristiana, pero levantou os recelos dos dirixentes.

A chegada ao poder de Muhammad I, moito menos tolerante que o anterior, empeorou a situación. San Eulogio de Córdoba acollerera na súa casa a Leocricia, unha moza filla de pais musulmáns que se convertera ao cristianismo e detivérona por iso. Non ía ser tan difícil condenalo: para entón xa se lle elixira arcebispo de Toledo, a diocese máis significativa de Hispania.

O emir quixo perdonarlle a vida polo seu prestixio e pola dignidade de arcebispo de Toledo