O ministro de Asuntos Exteriores, José Manuel Albares, afirmou este sábado 14 de marzo de 2026 que Europa debe prepararse «para calquera escenario» ante a escalada bélica que sacode Oriente Próximo. As súas declaracións prodúcense nunha xornada na que Estados Unidos e Israel manteñen ataques contra obxectivos iranianos e Teherán responde con lanzamentos de misiles e drones. A tensión, que se intensificou nas últimas dúas semanas, pode desbordarse máis alá da rexión e afecta xa a rutas estratéxicas como o estreito de Ormuz. O chamamento de Albares busca mobilizar aos socios europeos fronte a unha crise que ten implicacións políticas, militares e económicas.
Nas últimas horas rexistráronse bombardeos e contraataques diarios que sitúan á rexión ao borde dunha confrontación xeneralizada. Washington afirma ter atacado a illa petrolífera de Kharg, núcleo da industria enerxética iraniana, e operacións en Bagdad terían causado a morte de milicianos vinculados a Teherán. Irán, pola súa parte, continúa empregando misiles e vehículos aéreos non tripulados en represalia, mentres as forzas israelís intensifican a súa ofensiva no Líbano. Analistas e gobernos temen que a acumulación de golpes e represalias acabe por arrastrar a novos actores ao conflito.
O impacto sobre o comercio e a enerxía xa é tangible: o bloqueo parcial do estreito de Ormuz disparou os prezos do cru e situou o barril de Brent por encima de 100 dólares, segundo as referencias internacionais. Esa circunstancia engade presión sobre economías dependentes das importacións de petróleo e obriga aos executivos europeos a deseñar plans de continxencia. Fontes diplomáticas consultadas por medios internacionais subliñan a vulnerabilidade do tráfico marítimo e a posibilidade de interrupcións prolongadas se a situación continúa deteriorándose. O incremento dos custes enerxéticos súmase ao risco xeopolítico que motiva as advertencias dos ministros.
Estados Unidos atribuíu ás súas forzas a destrución de obxectivos en Kharg e comunicou a eliminación de varios obxectivos en Bagdad, onde ademais un dron alcanzou instalacións da embaixada norteamericana, provocando un incendio. En paralelo, a administración estadounidense confirmou que un avión cisterna se estrelou en Irak con seis tripulantes a bordo e que polo menos catro morreron no accidente, do cal negan que se deba a «fogo inimigo nin amigo». Estas versións, difundidas por Washington, súmanse á incerteza sobre o alcance real dos combates e os seus efectos colaterais sobre persoal militar e civil.
No sur do Líbano, as autoridades sanitarias locais informaron da morte de polo menos doce traballadores sanitarios tras un ataque israelí que alcanzou un centro de atención primaria na localidade de Burj Qalawiya. Médicos, paramédicos e enfermeiros figuran entre as vítimas, mentres os equipos de rescate seguen buscando entre os escombros e a cifra de falecidos mantense provisional. A traxedia humanitaria multiplica a presión internacional para que cese a violencia, pero por agora non se aprecian sinais claras de desescalada. Organizacións médicas e de Naciones Unidas condenaron o ataque e reclamaron acceso seguro para a asistencia.
A crise tamén cobrou vítimas noutros frontes: fontes oficiais informaron da morte dun militar francés tras un ataque na base de Erbil, no norte de Irak. Ademais, Washington asegurou que Mojtaba Jameneí se atopa «ferido» e posiblemente «desfigurado», unha afirmación que as autoridades iranianas non confirmaron publicamente, o que alimenta a confusión e a retórica belixerante. Estes episodios subliñan a dimensión internacional do conflito e a dificultade de verificar, en tempo real, datos sobre líderes e obxectivos militares. A combinación de información fragmentada e declaracións contundentes das partes complica o labor dos mediadores.
O presidente estadounidense, Donald Trump, asegurou na súa conta en redes sociais que as forzas baixo o seu mando executaron un dos bombardeos «máis poderosos» da historia recente de Oriente Medio e que aniquilaron «por completo» os obxectivos militares na illa de Kharg. Os seus mensaxes, xunto con outras intervencións públicas, servíron para recalcar a determinación de Washington, pero tamén para tensionar aínda máis o clima diplomático. En Bruselas e nas capitais europeas evalúanse respostas coordinadas que inclúan desde medidas diplomáticas ata preparativos para protexer rutas comerciais e centros consulares. As declaracións de líderes occidentais poñen de relevo a dificultade de atopar unha saída negociada nun entorno de escalada militar.
Fronte a ese escenario, Albares pediu aos socios europeos que contemplen escenarios de máximo risco e que reforcen a cooperación en materia de seguridade, enerxía e asistencia humanitaria. A súa exhortación pretende, segundo fontes oficiais, que a Unión Europea adopte unha estratexia común que combine presión diplomática sobre as partes e medidas para mitigar o impacto económico. Non obstante, a diversidade de intereses dentro do bloque e a dependencia enerxética de terceiros países dificultan unha resposta rápida e unánime. Mentres tanto, a comunidade internacional segue de cerca a evolución en Oriente Próximo coa esperanza de evitar unha conflagración maior.
