CONTIDO:
A actualidade informativa vese marcada por ano 2025: semana santa eterna, un desenvolvemento que os observadores califican como un dos máis relevantes do período actual.
As ramificacións destes eventos esténdense máis alá do que é inmediatamente visible.
Un ano de celebracións e procesións en Córdoba
Os detalles que han emerxido revelan unha situación complexa que require unha análise detallada. Fin de semana e procesións na rúa.
Non foi unha ecuación infalible para as confrarías de Córdoba, pero case: 2025, o ano que rematou, foi un dos máis intensos para o culto público e as procesións por ser Ano Xubilar da Esperanza e marco temporal de moitas conmemoracións das confrarías.
Así foi grazas ao Magno Vía Crucis Diocesano ‘Córdoba, Vía Sacra de Occidente’, celebrado o 11 de outubro, e aos respectivos trasladados de ida e volta, e tamén por catro procesións extraordinarias: a Virxe da Candelaria en febreiro, a Virxe da Soidade baixo palio en setembro, o Señor do Horto en outubro e a Virxe das Tristezas en novembro.
Co comezo do ano iniciáronse os preparativos para o Vía Crucis Magno, que resultou ser o máis numeroso da historia, con 34 imaxes de 33 confrarías distintas, unha ducia delas do resto da diócese.
A Coresma estivo marcada pola preparación da Semana Santa e tamén polo anuncio das confrarías que se ían sumando á cita.
O recordo ao Beato Álvaro de Córdoba estivo presente durante todo o ano coa imaxe do Cristo no Vía Crucis do primeiro sábado de Coresma, que tivo que ser claustral no interior da Catedral pola choiva.
A Semana Santa de Córdoba anunciouse oficialmente cun cadro do onubense Jesús García Osorno e tivo a cruz de guía co pregón de Santiago Muñoz Machado, director da Real Academia Española, que ofreceu unha disertación histórica que non acabou de conectar co público.
A Coresma trouxo a novidade do estreo da pintura mural para o altar do Cristo da Confianza, obra do artista cordobés Rafael Castejón, e foise facendo máis intensa coa presenza das confrarías de vísperas.
Nelas estivo por última vez a Presentación ao Pobo, antes de sumarse á Semana Santa para o Luns Santo de 2026.
O Sábado de Paixón foi unha xornada chuviosa, que obrigou os cortejos a refuxiarse das precipitacións, pero non foi o prólogo dunha Semana Santa excesivamente castigada pola choiva.
E se non foi así foi pola aparición moi espazada das precipitacións e pola capacidade da Agrupación de Confrarías para adaptar horarios e aceptar cambios.
O Domingo de Ramos salvouse por completo e a xornada máis marcada pola choiva foi o Luns Santo: suspenderon Sentencia, Ánimas e Vía Crucis, mentres que Merced e Estrela quedaron encerradas na Catedral.
O martes tampouco saiu o Císter. A partir de aí ningunha confraría suspendeu, aínda que as do Mércores e o Venres Santos tiveron que recolerse antes de tempo pola aparición dunha chuvia fina e, non obstante, persistente.
Estreas, restauracións e momentos históricos
Foi un ano de estreas no bordado, co palio da Candelaria xa rematado no teito e nas bambalinas, e tamén o da Virxe da Alegría coas frontais laterais.
Veseuse por primeira vez, xa que en 2024 non puido, o novo palio de Nosa Señora do Bo Fín e tamén o reformado conxunto d
