Os últimos acontecementos relacionados con Ignacio González: «aumentar produtividade xeraron un intenso debate na opinión pública. Analistas e especialistas coinciden en sinalar que nos atopamos ante un punto de inflexión que podería marcar o rumbo dos vindeiros meses.

Os detalles que saíron á luz revelan unha situación complexa que require unha análise detallada. A asociación Aecoc, que agrupa a preto de 35.000 empresas, inaugura hoxe en Valencia a 40ª edición do seu congreso anual do gran consumo. Catro décadas exercendo como punto de encontro de referencia e análise da cadea de valor que abrangue fabricantes e distribuidores. O 40 Congreso do Gran Consumo celébrase, entre hoxe e mañá, no pavillón Roig Arena de Valencia; unha infraestrutura que «é un exemplo ilustrativo da achega do empresariado ao tecido económico do país», subliña Ignacio González, presidente de Aecoc.

— Cal foi o maior fito destes 40 anos?
— En Aecoc estamos moi orgullosos de que o noso principal punto de encontro cumprise 40 anos de existencia, un período no que a asociación conseguiu a unidade de acción necesaria entre todos os axentes da cadea de valor para sermos recoñecidos como interlocutores lexítimos en cada vez máis áreas de traballo.

— Que mensaxe dirixirá hoxe aos congresistas?
— Que a microeconomía e a macroeconomía non van á par e que hai dous problemas de país que afectan á cidadanía: o acceso á vivenda e o futuro impacto da demografía no mercado laboral. España necesita gobernantes que estean á altura da súa sociedade civil e que antepoñan solucións aos seus problemas sen confrontación, porque xera moita incerteza dentro e fóra de España.

— Mellorou a cooperación co sector público?
— Mellorou un pouco, pero é insuficiente. Hai aspectos de colaboración con certos ministerios, como na implantación do sistema de depósito, devolución e retorno de envases, pero cada día espertamos con temas novos de gran impacto nos que se segue sen escoitar a opinión cualificada do sector.

— A vicepresidenta Yolanda Díaz anunciou que para mellorar a produtividade aumentará a 10 días os permisos por falecemento…
— Os problemas complexos do mercado laboral non se solucionan con medidas improvisadas e de moi pouco alcance. Os verdadeiros retos son elevar a produtividade e paliar o alto absentismo, xunto coa demografía e a elevada cifra de paro que convive con moitísimos postos de traballo que non se cobren.

— O 72% do seu sector alerta dunha perda de competitividade se se aproba a redución da xornada laboral…
— Trátase dunha proposta que afectaría moitísimo e moi negativamente ás pemes. As grandes corporacións, ou ben de feito xa teñen convenios suxeitos a este modelo de xornada, ou teñen suficiente músculo para minimizar o seu impacto, pero é indubidable que as máis prexudicadas serían as empresas de menor tamaño.

— A aplicación do rexistro horario vai na boa dirección para combater o absentismo, como afirma Díaz?
— En absoluto, porque hai un dato categórico: hoxe temos un 50% máis de absentismo que hai dez anos. Este problema merece un plan nacional entre empresas, administración e sindicatos, xa que xera unha perda de 33.000 millóns de euros anuais, a metade a cargo das empresas. Pero tamén está o ausentismo, que se produce cando alguén non acode ao seu posto de traballo sen a xustificación dunha baixa médica. É un fenómeno que non se contabiliza porque non hai rexistro, pero que tamén repercute na competitividade, xa que ás perdas directas hai que sumar os custos que as empresas asumen para substituír os postos non cubertos. Este é o problema máis significativo do mercado de traballo, xunto coa baixa produtividade.

— Tamén a ministra quere revisar o salario mínimo cada semestre en función da inflación…
— Insisto en que mellorar a produtividade é a mellor maneira, se non a única, de incrementar os salarios e a renda dispoñible. Hai que formar os traballadores, investir en I+D, en tecnoloxía e fomentar que aumente o tamaño das empresas en España. Estes asuntos son de maior calado que aumentar os salarios cos incrementos asociados á inflación.

— A pesar das adversidades, a metade das empresas do sector prevén medrar este ano por riba do 5%. A que se debe?
— Boa parte do crecemento vén dado polo incremento da poboación, que só o ano pasado medrou en medio millón de persoas. Tamén a causa do turismo, polo aumento de visitantes e de gasto, sobre todo fóra de tempada, e a certa mellora da renda dispoñible se se mira exclusivamente o curto prazo, porque nos últimos 18 meses os salarios medraron por riba da inflación. Porén, se analizamos os últimos 10 anos veremos que a renda real dispoñible non aumentou en España en todo ese período.

— Pecharase o ano cun 3% de incremento do PIB?
— A microeconomía e a macroeconomía non van á par porque o control da inflación e o crecemento do PIB vai mellor, pero o mercado laboral está desaxustado entre paro e demanda. Así mesmo, o impacto demográfico e o acceso á vivenda rexistran datos preocupantes. A diferenza entre o poder adquisitivo dos mozos e dos maiores pode acabar xerando unha fenda cada vez maior entre xeracións.

— Como combaten a desinformación en alimentación ou os produtos 'milagre'?
— Lançamos, xunto coa FIAB, a campaña 'Poñamos as cousas enriba da mesa' para axudar ao consumidor a ser máis «nutrisensato». Non en van, somos un dos sectores máis atacados polas 'fake news', porque todo o mundo cre que sabe de alimentación. En España temos unha industria responsable e con uns estándares altísimos de calidade e seguridade alimentaria, pero, porén, ás veces é atacada por voces pouco cualificadas.

— A nova Lei de Prevención das Perdas e o Desperdicio Alimentario será un novo instrumento sancionador ou é propositiva?
— É claramente propositiva, pero como as competencias nesta materia son das comunidades autónomas, xa estamos vendo inspectores reclamando os plans ás empresas e iso non parece estar aliñado coa intención do Ministerio. Aínda é cedo, pero parece que as cousas non comezaron do mellor xeito.

— O sector ten plans de continxencia para paliar o impacto dos riscos xeopolíticos?
— En termos xerais si, especialmente no referente ao impacto das guerras comerciais. Nese sentido, as tarifas impostas polos EUA do 15% non son unha boa nova, pero polo menos existe un acordo que permite traballar nun marco estable. O seu impacto directo agora é reducido, porque o aceite, que é un dos produtos máis afectados, está a medrar en volume un 5% e como o prezo baixou moito na orixe, os prezos de exportación en euros baixaron. Obviamente, sería mellor non ter tarifa, pero o sector vai saír adiante. Para iso, España debe tratar de diversificar mercados e aproveitar acordos como os de Mercosur. Esta información, confirmada por fontes próximas ao desenvolvemento dos acontecementos, subliña a importancia de manter unha perspectiva informada sobre o tema.

É importante salientar que este tipo de situacións non ocorren no baleiro. Os antecedentes históricos e o contexto socioeconómico actual xogan un papel fundamental na comprensión completa destes eventos. Expertos na materia sinalaron que a converxencia de múltiples factores creou as condicións propicias para o desenvolvemento actual dos acontecementos.

Desde diferentes sectores alzáronse voces que ofrecen perspectivas variadas sobre o tema. Mentres algúns analistas manteñen unha visión optimista sobre as posibles resolucións, outros advirten sobre os desafíos que poderían xurdir a curto e medio prazo. Esta diversidade de opinións reflicte a complexidade inherente á situación.

Impacto en Galicia
Para Galicia, estas novas representan tanto oportunidades como desafíos. A economía rexional, baseada en sectores como a pesca, a industria naval e o turismo, podería verse afectada de diversas maneiras. Os empresarios galegos xa están a avaliar as posibles implicacións para as súas operacións e estratexias futuras.

Análise en Profundidade
Un exame detallado da situación revela múltiples capas de complexidade que merecen consideración. Os expertos consultados identificaron cando menos tres dimensións clave que deben terse en conta ao avaliar estes desenvolvementos.

En primeiro lugar, a dimensión económica non pode ser ignorada. Os mercados reaccionaron cunha mestura de cautela e expectativa, reflectindo a incerteza inherente á situación actual. Os indicadores económicos suxiren que poderiamos estar ante un período de axustes significativos.

En segundo lugar, o aspecto social presenta os seus propios desafíos e oportunidades. A cidadanía demostrou un nivel de implicación sen precedentes, participando activamente no debate público a través de diversos canais. Esta participación cidadá é vista por moitos como un sinal positivo da vitalidade democrática.

Finalmente, a dimensión institucional require especial atención. As organizacións e entidades implicadas están a traballar para coordinar as súas respostas e garantir que se manteña a estabilidade necesaria para navegar estes tempos complexos.

Perspectivas Futuras
Ollando cara adiante, é evidente que os vindeiros meses serán cruciais para determinar o curso dos acontecementos. Os observadores coinciden en que estamos nun momento decisivo que podería definir tendencias a longo prazo.

A capacidade de adaptación e a flexibilidade serán elementos clave para navegar con éxito os desafíos que se aveciñan. Tanto as institucións como a cidadanía deberán manter unha actitude proactiva e estar preparadas para responder a desenvolvementos inesperados.

En última instancia, o resultado dependerá da capacidade colectiva para traballar cara a solucións construtivas que beneficien ao conxunto da sociedade. O diálogo, a cooperación e o compromiso co ben común serán fundamentais neste proceso.