CONTIDO:

Nun desenvolvemento que está a captar a atención de expertos e cidadáns por igual, sopa de caldeirada de pavo: prato típico. Esta situación, que se desenvolve nun contexto de crecente interese mediático, promete ter implicacións significativas para diversos sectores da sociedade.

A tradición culinaria de Dos Hermanas

Os detalles que saíron á luz revelan unha situación complexa que require unha análise detallada. A riqueza culinaria e gastronómica de Dos Hermanas sempre chamou a atención na contorna.

Aínda que pola evolución natural da sociedade, pola falta de tempo, por descoñecemento, porque cada vez veñen máis persoas de fóra ou por outras moitas causas, estáse a diluír. Así hai pratos típicos que se cociñaron sempre nas cociñas das casas e que, ao non chegar ao mundo da hostalería, se están perdendo.

É o caso da tradicional sopa de caldeirada de pavo, un prato típico do Nadal nazareno que se tomaba na maioría dos fogares no século pasado e que, actualmente, continúa en poucas casas. A familia Muñoz Jiménez mantén esta tradición de antano.

Juanita Jiménez, ten 93 anos, e lembra que esta sopa era a estrela do menú natalicio. Ela encargouse de que os seus fillos Juan María e Fátima aprendesen a receita e conserven este legado.

Elaboración e segredos da receita

«Lembro cando nos traía o pavo Manolito de Claravox, que os criaba el mesmo, eran de corral. E xa viña pelado, limpo e todo para comezar a guisar», comenta Juanita, que está na cociña da súa casa con fíos explicándolle a ABC a receita.

É curioso porque, como conta Juan María, «a sopa de caldeirada de pavo faise despois de ter comido o pavo na Noiteboa, imos dicir que se garda un pouco e é a base desta aínda que despois se engaden máis ingredientes».

Como o seu nome indica, o pavo é o elemento principal co seus fígados. Para o sofrito cómpre cebola, tomate, pemento verde, pemento vermello e cenoria. Tamén, unha cabeza de allo pero que se fai dunha forma particular.

Juanita explica que hai que «ascela, ao lume, e darlle voltas até que estea negra». Viño, fariña, sal, aceite de oliva, ñoras, pemento en pó, ovo duro, pan do día anterior e cadradiños de xamón completan a lista.

Como primeiro paso salpiméntase o pavo, enfariñase «e bótase nun recipiente con aceite para selo e retírase», conta Juan María. A súa irmá Fátima apunta que para o sofrito córtase todo moi «picadiño» e bótase no aceite e no zume do que se retirou o pavo.

O sofrito bátese e volve ao lume para poñer enriba o pavo. Mentres tanto, nun almofariz e á man machúcanse os allos pelados e mestúranse con viño e pemento en pó e bótase a mestura enriba da carne, xunto á ñora.

Juan María sinala que as ñoras bótanas en auga tépeda e alí permanecen unhas oito horas para que saia ben a carne. E unha vez dados estes pasos cúbrese todo con caldo de puchero que se fixo previamente.

«Pero con caldo de puchero feito na casa e cos seus bos avíos, non de ningunha marca nin con sobres preparados», matiza Juanita, quen sinala como ao seu home Curro lle encantaba o puchero e esta sopa e sempre na súa casa había unha pota con caldo caseiro.

Na Noiteboa cómese o pavo e no Nadal, no caldo bótase o pan cortado finito, con ovo duro e cadradiños de xamón e a sopa está lista. Na cociña de Juanita exhala un cheiro que alimenta e a pota está preparada para comezar a cociñar este guiso que ela e os seus fillos describen como laborioso, porque o proceso é moi lento, pero non difícil.

O toque que lle dan tanto Juanita como os seus fillos, con algún segrediño na fórmula para facelo – un deles susúrrannolo e é que non debe l