CONTIDO:

A actualidade informativa vese marcada polas misas do galo en sevilla, un acontecemento que os observadores cualifican como un dos máis relevantes do período actual.

As ramificacións destes eventos esténdense máis aló do inmediatamente visible.

A Misa do Galo e a súa relevancia

Os detalles que foron aparecendo revelan unha situación complexa que require un análise detallado.

Xunto á misa da vixilia, que se celebra na tarde do 24 de decembro, á misa dos pastores ou da aurora, que se celebra ao amencer do día 25, e á misa do día de Nadal, a Misa do Galo é unha das celebracións litúrxicas máis populares e entrañables do calendario cristián.

Recibe este peculiar nome porque se celebra á medianoche, co canto nocturno do galo, aínda que en moitos templos e para comodidade dos fieis de maior idade, con cada vez máis frecuencia establécense horarios previos á cea familiar da Noiteboa.

A Misa do Galo está vinculada coa reliquia do pesebre que se conserva na basílica de Santa María Maior de Roma, e a súa orixe é anticísima, remontándose probablemente ao papa Sixto III no s. V., segundo conta Ramón Navarro, director do secretariado da Comisión Episcopal para a Liturxia.

Historia e liturxia do Nadal

O canónigo da Catedral de Plasencia Miguel Ángel Ventanas explica moi ben a liturxia do día de Nadal que, na liturxia romana, ten catro formularios distintos para a celebración da eucaristía, dependendo do horario en que se celebran.

«No século IV só había unha misa solemne, na que se reunía toda a comunidade cristiá, pero co paso do tempo a celebración foise enriquecendo.»

Non obstante, desde o século VI a festa do Nadal enriqueceuse en Roma con tres misas, cada unha co seu propio formulario de lecturas e oracións.

Na basílica de Santa María Maior, o papa presidía a primeira, precedida do oficio nocturno de maitines, na noite do 24 de decembro. Nesta basílica consérvanse as reliquias do pesebre.

Seguíase o canto de laudes e outra misa celebrada polo papa para os gregos na igrexa de Santa Anastasia, á que eles tiñan especial devoción e cuxa festa celebraban esa data.

Co paso do tempo, esa misa da aurora transformouse nunha celebración plenamente navideña. Por último, o papa presidía outra solemne eucaristía (a máis antiga de todas) na basílica de San Pedro.

A partir do século XII celebrábanse as tres en Santa María Maior. En 1968 engadiuse unha cuarta, a da vixilia. Os formularios actuais subliñan distintos aspectos do grande misterio celebrado neste día.

Significado das distintas misas

Misa da vixilia. Celebrase na tarde do día 24 de decembro. No Evanxelio proclámase a xeración de Xesús segundo San Mateo, que vai desde Abrahán ata Xosé, para indicar o cumprimento de todas as promesas feitas por Deus a Israel.

Misa do galo. Ou Misa da Noiteboa. No Evanxelio proclámase a ledicia mensaxe dos anxos: «Traeivos unha boa nova, unha gran ledicia para todo o pobo: hoxe, na cidade de David, naceuvos un Salvador» (Lc 2,10ss).

Como os pastores, todos estamos rodeados de tebras e precisamos desta Boa Nova. Por iso, o salmo responsorial actualiza a mensaxe anxélica, ao pasar do «vos naceu» ao «nós naceu»: «Hoxe naceunos un Salvador; o Mesías, o Señor».

Cumpriuse plenamente o que anunciou o profeta na primeira lectura: «O pobo que ía nas tebras viu unha gran luz» (Is 9,1)