Representantes políticos, técnicos e sociais andaluces pediron este venres en Sevilla un pacto de Estado que garanta recursos e seguridade xurídica para afrontar a crise da vivenda, marcada polos altos prezos e polas dificultades de acceso, sobre todo para a poboación xove. A petición formulouse no marco do Observatorio Social da Vivenda celebrado o 14 de marzo de 2026, unha cita impulsada polo sector editorial e por entidades financeiras para buscar consensos entre administracións e axentes privados. Os asistentes urxiron coordinar competencias e acelerar os trámites administrativos, argumentando que sen financiación axeitada as políticas quedan en xestos. A demanda pretende que a vivenda deixe de depender de respostas fragmentadas e pase a ser unha prioridade estatal con instrumentos claros.

A xornada foi organizada polo grupo editorial Prensa Ibérica xunto ao Banco Santander e coa colaboración de beBartlet, e forma parte dunha serie de foros que xa se celebraron noutras comunidades e que proseguiran en Madrid. O obxectivo declarado polos promotores é abrir un debate técnico e político que permita deseñar medidas operativas, desde a promoción de vivenda pública ata incentivos para a rehabilitación do parque existente. En Sevilla confluiron representantes de administracións autonómica, local e estatal, xunto con promotores e organizacións sociais para constatar a magnitude do problema.

Nas súas conclusións, os participantes subliñaron a necesidade dun pacto que delimite competencias entre o Estado, as comunidades autónomas e os concellos, que aporte seguridade xurídica aos promotores e que facilite a axilidade nos procedementos urbanísticos. Ademais reclamaron mecanismos de financiación que permitan poñer en marcha proxectos a escala suficiente para incidir na oferta e nos prezos. Sen eses elementos, advertiron, as iniciativas disólvense en trámites, recursos escasos e contradicións normativas que frean investimentos.

As voces municipais foron especialmente críticas coa falta de medios para atender a demanda cidadá. O alcalde de Dos Hermanas, Francisco Rodríguez, o xerente de Emvisesa, Manuel Morillo, a xerente de Sevilla Activa, Pilar Pérez, e a concelleira delegada de Vivenda do Ayuntamiento de Cádiz, Ana María San Juan, explicaron que os concellos son a primeira porta de entrada para as familias pero non contan coas ferramentas nin coa financiación necesarias. Subliñaron que, pese á súa proximidade ao problema, as súas posibilidades de actuación vense condicionadas por marcos competenciais imprecisos e pola carencia de partidas específicas.

Dende os concellos reclamouse, en palabras de varios asistentes, un reforzo da inversión pública dirixida a aumentar o parque de vivenda social, así como fórmulas que faciliten a colaboración público-privada e o acceso a solo asequible. Os representantes locais insistiron en que a política debe poñer ás persoas no centro e non só atender indicadores de xestión, e pediron procedementos máis áxiles para a concesión de axudas, a rehabilitación e a posta en aluguer de vivendas baleiras.

Os poñentes describiron dificultades concretas, como a lentitude dos procesos urbanísticos, a inseguridade xurídica que desalenta aos promotores e a insuficiencia de instrumentos financeiros axeitados aos proxectos de vivenda social. Lembraron que, sen financiación comprometida e sen marcos estables, os proxectos non se executan e a oferta non medra ao ritmo que esixe a demanda. Por iso plantexaron a creación de liñas de crédito específicas, fondos estatais de apoio e mecanismos de cooperación financeira entre administracións.

O debate situou ademais o problema nun contexto máis amplo: o aumento xeneralizado dos prezos do aluguer e da vivenda libre, a precariedade laboral de moitos mozos e a concentración da demanda nos grandes núcleos urbanos. Os expertos e representantes sociais presentes na mesa defenderon medidas complementarias, como incentivos á rehabilitación, controis orientados de mercado para evitar abusos e a posta en valor do parque de vivenda baleira con garantías para propietarios e arrendatarios.

Os organizadores esperan que as propostas recolidas en Sevilla alimenten o deseño de políticas no Parlamento andaluz e no Congreso, e que sirvan como insumo para negociar un acordo máis amplo a nivel estatal. Mentres tanto, os concellos e as entidades sociais reclaman que a resposta inclúa compromisos orzamentarios concretos e prazos para a súa execución. A sensación entre os participantes é que, sen un esforzo coordinado e dotado de recursos, a crise da vivenda seguirá a ser unha fonte de tensión social e un obstáculo para a emancipación de novas xeracións.