O presidente do Consello Europeo, António Costa, distanciouse este martes en Bruxelas da reflexión aberta pola presidenta da Comisión, Ursula von der Leyen, e defendeu a necesidade de manter unha orde mundial sustentada en normas comúns. Na Conferencia Anual de Embaixadores da Unión Europea, celebrada o 10 de marzo de 2026, Costa reclamou solucións multilaterais ante un panorama internacional en transformación e advertiu dos perigos de substituír o dereito por zonas de influencia. A súa intervención buscou reafirmar que a Unión debe seguir apoiando institucións e regras compartidas para protexer os seus intereses e a súa seguridade.

O xefe do Consello fixo fincapé en que a crecente multipolaridade esixe cooperación entre Estados e mecanismos colectivos, non un regreso a lóxicas de poder que marxinen o dereito internacional. Na súa intervención, caracterizou varias dinámicas globais como factores que desestabilizan o equilibrio: apuntou a Rusia polo seu papel en conflitos que minan a paz, a China por prácticas que distorsionan o comercio e a Estados Unidos por decisións que, ao seu xuízo, poden desafiar o sistema baseado en normas. Con este diagnóstico, Costa subliñou a urxencia de reforzar institucións e alianzas que permitan xestionar tensións sen recorrer ao unilateralismo.

A guerra en Oriente Próximo centrou outra parte significativa do seu discurso e foi sinalada como unha fonte de preocupación para a seguridade europea e a estabilidade global. Costa atribuíu a Irán responsabilidades nas raíces do conflito, pero deixou claro que optar por respostas unilaterais non constitúe unha solución viable nin lexítima. Reclamou a Teherán e aos seus aliados, entre eles Hezbolá, o cesamento inmediato dos ataques que tamén afectaron a países da Unión, como Chipre, e advertiu do risco dunha escalada con consecuencias económicas e humanitarias.

CONTENIDO PATROCINADO

Salado Golf & Beach Resort

Descubre la oportunidad de inversión más exclusiva del Caribe. Villas de lujo con retorno garantizado del 12% anual en Punta Cana.

Conoce más →

O presidente do Consello puxo especial énfase no perigo que suporía unha interrupción no estreito de Ormuz, ruta estratéxica para o subministro enerxético mundial, e explicou que un bloqueo ou maior inestabilidade nesa zona tería efectos directos sobre os mercados e a economía europea. Desde a súa óptica, a resposta a esas ameazas debe pasar por coordinar sancións, diplomacia e colaboración con socios internacionais para evitar que conflitos rexionais deriven en crises globais. Esa visión pragmática pretende conectar a seguridade coa protección de intereses económicos e subministros básicos.

Costa defendeu, ademais, o papel central da Organización das Nacións Unidas como pilar do sistema multilateral e respaldou as reformas impulsadas polo seu secretario xeral, António Guterres, para facer á institución máis eficaz e representativa. Subliñou que reformar a ONU é preferible a pretender substituíla por novos formatos que poderían carecer de lexitimidade universal. A aposta por renovar a ONU, segundo o presidente do Consello, responde á necesidade de adaptar as normas e mecanismos internacionais a un mundo máis complexo sen botar pola borda as súas virtudes fundamentais.

En clave económica, Costa abogou por ampliar as alianzas comerciais e fortalecer a rede de acordos exteriores da Unión, citando negociacións pendentes con bloques e países como Mercosur e a India. Ao seu xuízo, diversificar socios e afianzar marcos legais de comercio contribuirá á resiliencia europea fronte a presións externas e prácticas desleais. A estratexia combinou seguridade, diplomacia e apertura económica como ingredientes para robustecer a presenza global da UE.

As posicións de Costa contrastan coas expresadas o día anterior por Von der Leyen, quen puxo en cuestión a utilidade da orde xurdida tras a Segunda Guerra Mundial para protexer os intereses europeos no presente. Aquela reflexión abriu un debate nas institucións comunitarias e provocou críticas de voces internas que consideraron perigoso pór en dúbida os principios e o Dereito Internacional. Entre as reaccións, a vicepresidenta da Comisión, Teresa Ribera, advertiu sobre o risco de erosionar fundamentos xurídicos, mentres representantes socialistas defenderon que o problema radica nos autócratas que incumpren as normas, non nas normas mesmas.

Frente a esas discrepancias, Costa insistiu na necesidade de que a Unión Europea actúe con coherencia e cunha soa voz para defender os seus valores e intereses. A súa mensaxe aspiraba a acougar inquietudes dentro do bloque e a marcar unha folla de ruta que combine reforma institucional con unidade política. Na práctica, as súas palabras poñen en relevo as tensións entre as distintas ramas da lideranza comunitaria e a necesidade de pactar enfoques comúns sobre política exterior.

As declaracións do presidente do Consello chegan nun momento no que a UE afronta simultaneamente crises xeopolíticas, desafíos económicos e dúbidas sobre a súa capacidade de actuación conxunta. O debate impulsado por estas intervencións probablemente continúe nas próximas semanas nos foros diplomáticos e nas cumbres europeas, onde se decidirá ata que punto a Unión aposta por renovar e reforzar as regras que tentaron ordenar o sistema internacional desde a posguerra.