O pregón de Modesta Ben López abriu os actos previos á Semana Santa en Burela na casa da cultura, xunto coa apertura da exposición 30 anos de historia que percorre a evolución da Pascua na localidade e a presentación do cartel, un óleo realizado por Jesús San José Herranz, de Cigales (Valladolid) e expresidente de Ledicia, quen se inspirou na película A Paixón de Cristo de Mel Gibson.
Lembranzas de infancia e vivencias relixiosas
Modesta Ben lembrou anécdotas da súa vida relacionadas co aspecto relixioso desde que era unha nena, como cando foi pasar unha tempada co seu tío crego e o seu curmán Brais en As Pontes. "Aquelo era unha aventura, como marchar para o estranxeiro".
"Na reitoral atopei o copón das hostias e puxémonos a comungar sen dicir a oración e de xeonllos, ata que chegou meu tío e viu que estaba medio baleiro. Díxenlle: Non volvo á misa que xa comunguei abondo". Tamén rememorou que saía da fila no colexio do Pilar para escoitar cantar ás monxas.
Colaboracións e experiencias na parroquia
Modesta indicou que ao xubilarse o párroco Benjamín González substituíuno Luis Fole, quen levou ás irmás da Fraternidade Reparadora á localidade. "Con elas comecei a experiencia relixiosa, tocaban o órgano e estiven no grupo da Adoración con elas. Foi unha aprendizaxe, se teño fe que me sostén é grazas a elas".
O crego Ramón Marful díxolle que era moi cantarín e xunto con Jesús Herranz promoveu o coro, aos cuxos integrantes lembrou.
Significado persoal da Semana Santa
A pregoeira colaborou tamén con Cáritas e limpando na igrexa. Apuntou que ao chegar Jesús Álvarez houbo unha misa en San Román de Villaestrofe para xuntar as parroquias de Cervo e Burela.
Ben López falou do que significa para ela asistir á misa, de que o seu marido falecido con 48 anos "marcou para sempre a miña memoria ao dicirme que ao meu carón se sentía tranquilo porque estaba achegado a Deus, agarrado á miña man sentíase acompañado, era unha maneira de achegarse a Deus a través do amor".
Tradición e emoción na Semana Santa de Burela
Tamén indicou que "a Semana Santa de Burela é tradición, memoria, encontro. O mar parece falar máis baixo e o vento do porto trae lembranzas, é un pobo mariñeiro que sabe de esforzo, madrugadas e esperanza. Por iso entendemos ben o significado da dor, da espera e da luz.
Na Semana Santa as rúas énchense dun silencio especial, que non pesa, senón que acompaña, ao son dos pasos, do tambor que latexa coma un corazón, as imaxes avanzan amodiño e nós detrás, cada quen co seu pensamento, promesa, lembranza. É fe, familia, volver á casa, atoparnos, compartir sorriso, emoción que non sempre se di con palabras, lembrar que sempre hai unha mañá de resurrección agardando, incluso nos momentos máis escuros, o máis fermoso é camiñar xuntos", dixo lembrando aos costaleiros que cargan as imaxes con esforzo, algúns incluso descalzos.
