O martes pola noite, no monte de Mos, Greta e a persoa que avisou do achado rescataron un podenco abandonado e malferido que levaba polo menos tres días enredado entre as silvas. O animal, ao que os seus salvadores chamaron Silván, presentaba feridas e contusións que lle impedían moverse con normalidade, polo que foi preciso collelo con delicadeza e trasladalo para recibir atención urxente. O achado produciuse de noite, cando os dous intervinientes se internaron na maleza guiados só por lanternas para localizar o cachorro. A intervención activouse a partir do aviso dun veciño que dera a voz de alarma ao ver ao can nun estado evidente de abandono.
Segundo relatan os intervinientes, atoparon o animal sucio, co pelame cheo de barro e cortes, e con sinais de ter recibido golpes que lle limitaban a mobilidade. Silván, ao que estiman en uns catro meses de idade, apenas podía desprazarse e permanecía agazapado entre as silvas polo dor e o medo. A prioridade esa noite foi asegurar a súa contención sen empeorar as súas feridas; para iso empregáronse mantas e procedéronse a envolvelo con coidado ata poder sacalo do mato. O rescate foi tenso polas dificultades do terreo e pola visibilidade limitada.
Unha vez fóra da maleza, os rescatadores improvisaron un transporte ata o primeiro centro de atención dispoñible, onde profesionais veterinarios valoraron o seu estado. Os salvadores preferiron non difundir inicialmente a ubicación exacta do punto de abandono ata confirmar que o animal recibía coidados e podía ser atendido con seguridade. Desde o momento do achado activouse a comunicación con protectoras locais para coordinar a súa acollida e tratamento posteriores, segundo explicaron as persoas implicadas no rescate. A implicación veciñal foi clave para que o cachorro non permanecese máis tempo á intemperie.
O caso de Silván reabriu o debate en Mos e nas comarcas próximas sobre o abandono e o maltrato animal, especialmente en zonas rurais onde o acceso e a vixilancia son máis complicados. Asociacións de protección animal da provincia lembran que os episodios de abandono van en contra da lexislación vixente e piden medidas máis efectivas de prevención, como campañas de identificación e esterilización. Dende colectivos locais sinalan que a colaboración cidadá, a través de avisos e rescates puntuais, salva vidas, pero non substitúe unha política pública máis firme. A visibilidade do caso intensificou as solicitudes de voluntarios para acoller temporalmente cans rescatados.
Os veterinarios que atenderon o cachorro documentaron as lesións e recomendaron un período de repouso e coidados para que puidese recuperar peso e mobilidade, informaron fontes próximas ao rescate. Nas horas posteriores practicáronse coidados básicos e estabeleceuse un seguimento para avaliar se era necesaria unha intervención cirúrxica posterior. Os responsables do centro tamén avaliaron o estado de deshidratación e a presenza de posibles infeccións derivadas das feridas. A partir dese informe clínico definirase o calendario de vacinacións e desparasitacións antes de decidir a súa posible adopción ou acollida definitiva.
A historia de Silván xerou chamamentos á prudencia e á denuncia ante as autoridades competentes cando se detecten animais en situación de abandono. Veciños e protectoras insisten en que avisar a servizos municipais, gardas civís ou asociacións especializadas é a vía máis eficaz para garantir unha resposta rápida e coordinada. En paralelo, moitas entidades promoven a educación sobre a tenza responsable e coidados básicos para reducir futuros casos de abandono. A investigación sobre as circunstancias que levaron o cachorro a ese estado continúa, aínda que polo de agora non se fixeron públicas dilixencias formais.
Os salvadores, que preferiron manter o anonimato salvo polo nome co que identificaron o can, relatan que o xesto de atopalo e sacalo das silvas foi emocionalmente intenso pero necesario. Aseguran que non pensaron noutra cousa que en protexelo e buscar atención sanitaria inmediata, e que a experiencia reforzou o seu compromiso coa protección animal no seu contorno. Dende os grupos de axuda sinalan que estes rescates nocturnos, realizados en condicións difíciles, amosan a realidade á que se enfrontan a diario quen se dedica ao auxilio de animais abandonados. A repercusión do caso animou máis persoas a colaborar cos puntos de recollida e cos centros de acollida.
Nos próximos días agárdase que Silván continúe co tratamento e coa recuperación baixo supervisión veterinaria mentres se decide o seu destino final. As asociacións consultadas puxeron en marcha canais de comunicación para recibir ofertas de acollida temporal ou adopción responsable, e piden que calquera interesado pase previamente polos procedementos habituais de verificación. O episodio pon de relevo a vulnerabilidade de animais novos fronte ao abandono e a importancia dunha resposta rápida para minimizar as secuelas físicas e emocionais. Mentres tanto, en Mos, quen participou no seu rescate non oculta o alivio por ter conseguido sacalo das silvas a tempo.
