O goberno de Irak denunciou este xoves o ataque contra unha base militar italiana na cidade de Erbil, capital da rexión do Kurdistán iraquí, nun episodio que se enmarca na escalada de tensións no Golfo tras recentes operacións iranianas. O suceso tivo lugar na madrugada do 12 de marzo de 2026 e, segundo as autoridades italianas, non se rexistraron baixas entre o persoal destacado na súa instalación. A ofensiva reavivou as alarmas internacionais, en particular polo risco de que instalacións e persoal vinculados cos Estados Unidos tamén sexan atacados. A embaixada estadounidense en Bagdad emitiu advertencias aos seus nacionais sobre a necesidade de manter un perfil baixo e prepararse para posibles desprazamentos ou refuxios prolongados.
Dende Roma, o ministro de Asuntos Exteriores, Antonio Tajani, informou a través das súas redes sociais que «todos os soldados atópanse ben e a salvo no búnker», e que as autoridades italianas continúan avaliando a situación sobre o terreo. As primeiras comunicacións oficiais evitaron achegar detalles sobre o tipo de ataque —se foi con mísiles, drons ou foguetes— e as investigacións sobre o autor material permanecen abertas. As fontes militares italianas sinalaron que a base, utilizada para misións de apoio e adestramento, non sufriu danos estruturais significativos que puxeran en risco aos seus efectivos. A mensaxe de calma de Roma busca conter a alarma e coordinar cos aliados unha resposta diplomática e de seguridade.
A legación dos Estados Unidos en Bagdad ampliou a inquietude ao alertar de que tanto instalacións enerxéticas como militares poderían figurar entre os obxectivos, evocando episodios previos nos que foron atacados mesmo hoteis frecuentados por cidadáns estadounidenses. A embaixada recomendou non viaxar en grupo nin permanecer en lugares asociados a intereses norteamericanos, e aconsellou almacenar alimentos, auga e medicación por se fose necesario refuxiarse. Ademais, subliñou que a saída segura do país segue a ser a opción preferible cando sexa factible, aínda que recoñeceu as dificultades loxísticas e de seguridade que iso pode implicar para quen decide quedar.
Bagdad condenou o ataque e asegurou que está a investigar as circunstancias e o posible autor intelectual do episodio, sen atribuílo por agora a un actor concreto. Erbil, que alberga varias representacións diplomáticas e bases de forzas internacionais, foi nas últimas semanas un foco de preocupación pola súa vulnerabilidade ante accións de milicias xihadistas ou grupos aliñados con Teherán. A presenza de continxentes estranxeiros na rexión responde a exercicios de cooperación e misións de adestramento contra o Estado Islámico, o que converte a estas instalacións en obxectivos estratéxicos nun contexto de elevada tensión rexional.
Paralelamente, fontes no porto de Basora informaron sobre ataques contra dous petroleiros que se atribúen ao clima de confrontación na zona, alimentado polo peche temporal do estreito de Ormuz tras os últimos enfrontamentos entre Irán e forzas internacionais. Eses incidentes na infraestrutura marítima provocaron preocupación nos mercados e un incremento nos prezos do cru, ao tempo que recordan a fragilidade das rutas comerciais que atravesan o Golfo Pérsico. Analistas sinalan que a combinación de ataques a instalacións militares e a embarcacións comerciais pode complicar aínda máis a desescalada e obrigar a respostas coordinadas por parte da comunidade internacional.
A comunidade internacional segue con atención a evolución dos feitos, mentres que países con persoal despregado en Irak revisan os seus protocolos de seguridade. Fontes diplomáticas sinalaron que nas próximas horas podería convocarse unha reunión de coordinación entre aliados para avaliar medidas de protección e posibles sancións ou respostas políticas. No eido rexional, a posibilidade de que milicias proiranianas intenten proxectar poder fóra das fronteiras nacionais aumenta o risco de incidentes imprevistos que poden arrastrar actores externos.
En Erbil, a poboación vive con inquietude visible: as autoridades locais reforzaron os controis nos accesos e solicitaron calma, mentres que organizacións humanitarias monitorizan a situación para prever desprazamentos ou necesidades básicas. As instalacións da rexión semiautónoma recibiron nos últimos anos investimento e axuda internacional, pero a súa seguridade depende en gran medida do equilibrio político con Bagdad e do control efectivo sobre grupos armados non estatais. Calquera novo ataque podería erosionar a percepción de estabilidade e afectar á presenza de persoal estranxeiro, proxectos económicos e misións formativas na zona.
Por agora, as autoridades italianas e iraquianas continúan as averiguacións e a cooperación cos aliados para determinar responsabilidades e previr novos episodios. Mentres tanto, as recomendacións da embaixada estadounidense e os despregamentos tácticos inmediatos revelan o grao de tensión que atravesa a rexión: unha mestura de intereses militares, enerxéticos e diplomáticos que manteñen en alerta gobernos e compañías navieiras por igual.
