Audrey Pascual conquistou a medalla de bronce na proba de eslalon sentado nos Xogos Paralímpicos de Inverno de Milán-Cortina d’Ampezzo, pechando así a súa participación na cita con catro preseas para España. A esquiadora madrileña, de 21 anos, subiu ao podio este sábado tras unha competición moi axustada na que logrou recuperarse da caída que a privou de loitar por medalla no xigante. O bronce completa un balance que xa incluía dúas pratas e un ouro obtido días antes na combinada, e supón a cuarta medalla española nestes Xogos.
A xornada de eslalon foi especialmente tensa para Pascual, que saíu na última posición coa responsabilidade de defender unha escasa vantaxe acumulada e a presión de pechar a súa primeira participación paralímpica de inverno con éxito. Un pequeno erro na baixada final deixouna na cuarta posición parcial, pero mantivo suficiente marxe fronte á suíza Forster, á que superou por apenas oito centésimas. Por diante non fallaron a china Wang e a finlandesa Kiviranta, que ocuparon ouro e prata respectivamente; a madrileña rematou a 35 centésimas da gañadora.
A medalla adquire maior valor se se ten en conta que o eslalon é a disciplina máis técnica do esquí alpino e que Pascual tivese tido dificultades esta tempada para adestrala con continuidade. A propia deportista recoñeceu antes de baixar que os adestradores lle pediran non sobrepensar a carreira e confiar no que sabe facer, tras un inicio dos Xogos marcado pola caída no xigante do xoves. O ouro conseguido o pasado martes na combinada xa amosara a súa capacidade para rendir baixo presión e o bronce no eslalon completa un podio con probas moi distintas entre si.
Con 21 anos e nacida con agenesia bilateral, Pascual consolidouse como unha das figuras emerxentes do deporte paralímpico invernal en España. Ademais das catro medallas en Milán-Cortina, a esquiadora foi a abandeirada na cerimonia inaugural, un recoñecemento á súa traxectoria e proxección. O seu botín nesta edición achegaa ás grandes referencias do deporte paralímpico español: con estas catro preseas iguala o número de medallas logradas pola catalana Magda Amo en Nagano 1998, aínda que aquela foi totalmente dourada.
A actuación de Pascual tamén pon en contexto a historia do esquí adaptado español: agora suma unha colección de medallas que a coloca como a primeira deportista con discapacidade física, home ou muller, en alcanzar esa combinación de resultados nesta disciplina. A nivel de palmarés histórico, as súas catro medallas representan a metade das nove que lograron no seu momento figuras como Jon Santacana e Eric Villalón, un referente de xeracións anteriores que puxo o listón moi alto para o equipo español.
Na mesma categoría na que competiu Pascual participou outra integrante nova do equipo español, a madrileña Iraide Rodríguez, de 17 anos, que rematou novena e quedou cerca de obter un diploma paralímpico. Rodríguez ofreceu sensacións alentadoras para o futuro do equipo, mentres que na proba de eslalon para deportistas que compiten de pé a castelá María Martín-Granizo logrou o oitavo posto e con iso un diploma paralímpico moi traballado tras corrixir o erro que sufriu no xigante.
A delegación española pecha esta fase dos Xogos coa satisfacción de teren visto medrar a unha nova xeración de esquiadores que coloca a España en posicións de podio no circuíto internacional. Para Pascual, o balance non é só numérico: a combinación de resultados, a capacidade de recuperarse da caída e a madurez amosada en competición auguran unha carreira con marxe de mellora en futuras citas, entre elas as probas que se disputarán nos Alpes Franceses.
Tras regresar a España, a atención centrarase no calendario de adestramentos e na planificación de competicións internacionais que permitan a Pascual e ao resto do equipo consolidar a progresión. A moza esquiadora demostrou que, a pesar da súa idade e das dificultades propias dunha tempada irregular, pode competir ao máis alto nivel e aportar medallas e visibilidade ao deporte paralímpico español.
