CONTIDO:
O líder de Vox, Santiago Abascal, xunto ao candidato da formación á Presidencia da Xunta, Carlos Pollán / PALOMA ESCARPA – EUROPA PRESS
Houbo un tempo, pouco despois de abandonar a Moncloa no ano 2004, no que José María Aznar viu con certa simpatía a figura dun entón novo político vasco, deputado do Partido Popular (PP) no Parlamento de Vitoria, fillo á súa vez dun histórico dos populares en Álava, e co mesmo nome de pila. Ata o punto de que decidiu aceptar a súa oferta para prologarlle un libro ao novo dirixente en cuestión, que respondía ao nome de Santiago Abascal. A obra, en pleno auxe do lehendakari Juan José Ibarretxe e do seu célebre plan, titulouse: "A falsa da autodeterminación. O Plan Ibarretxe: o asalto do País Vasco y España". E naturalmente o prólogo de quen ata fai pouco ocupara a Presidencia do Goberno foi utilizado como reclamo pola editorial Altera.
Se alguén chegara a pronosticar entón que o novo político en cuestión lideraría unha formación distinta ao PP pola súa dereita e que se convertería na terceira forza política de España, é posible que o tivesen por un enaxenado. Moito máis se ademais chegase a vaticinar que Aznar se convertería nun dos seus máis severos detractores.
Pero iso é exactamente o que ocorreu entre Aznar e Abascal. As relacións entre ambos levan moito tempo totalmente rotas, pero quizais nunca como esta semana se puxo máis de manifesto a fenda entre ambos. En pleno proceso de negociación dos gobernos autonómicos de Extremadura e Aragón, despois de que Génova asumira o mando dos mesmos e tras manter Alberto Núñez Feijóo e Abascal unha longa conversación o pasado domingo, desvelada polo líder do PP nunha entrevista en Onda Cero, Aznar provocou un novo choque co líder de Vox, quen xa estaba bastante ofendido, segundo el mesmo manifestou, co documento ou decálogo presentado polo primeiro partido da oposición para abordar as negociacións coa extrema dereita.
O expresidente sinalou a "a dereita populista", e nesta ocasión mencionou a continuación expresamente a Vox, evitando calquera tipo de ambigüidade ou linguaxe críptica, como a que empregara en ocasións anteriores, a última a semana pasada no Senado, durante a presentación dunha biografía de Alexis de Toqueville editada pola Fundación para el Análisis y los Estudios Sociales (FAES) que preside. Quen fora líder da dereita entre 1989 e 2004 atribuíu a Abascal e aos seus a cualidade de pensar máis neles mesmos e no seu proxecto que en España, palabras que non tardaron en atopar resposta no presidente de Vox.
Abascal, nunha das súas intervencións case diarias durante a precampaña en Castilla e León, arremeteu directamente contra o ex líder do PP. "Eu dígolle a Pedro Sánchez á cara o que ninguén do Partido Popular lle di", espetoulle, recordando ademais as dúas mocións de censura presentadas por Vox na pasada lexislatura, unha con el mesmo como candidato e outra co ex deputado comunista Ramón Tamames, e o feito de que o PP non votase afirmativamente ningunha delas.
Pero ademais, na súa diatriba, o líder de Vox non esqueceu apelar ao actual presidente do PP, Alberto Núñez Feijóo: "O que me gustaría saber fundamentalmente é se o señor Feijóo cre que Aznar di a verdade ou que Aznar mente outra vez. E iso é importante para a relación que debemos ter para dar alternativas en toda España". Unha clara advertencia ao líder da oposición, quen desde que desembarcou hai catro anos en Génova cultivou con especial mimo as súas relacións tanto con Aznar como co outro ex presidente do Goberno do seu partido, Mariano Rajoy, cuxa recente apelación á "moderación" foi tamén criticada por Abascal esta mesma semana.
O certo é que se Feijóo pensaba que a súa conversa con Abascal, a primeira dunha certa lonxitude que mantén en moito tempo, e o documento presentado polo PP, podían enderezar a relación co seu sempre correoso socio, a realidade indica o contrario. Todo ás portas da campaña en Castilla e León, o que, evidentemente, non é un elemento que axude a relaxar as tensións entre dous competidores electorais, e a unha semana de que a presidenta en funcións da Xunta de Extremadura, María Guardiola, afronte o seu primeiro debate de investidura. Unha votación na que case ninguén confía que o seu partido poida saír adiante, aínda que iso non sería definitivo para evitar unha repetición electoral.
