Berto Romero e Judit Martín presentaron en Málaga o largometraxe «Pizza Movies», unha comedia romántica que compite na Sección Oficial do Festival de Málaga e que, segundo os seus protagonistas, naceu coa premisa de existir ante a dificultade do presente. A película proxectouse no certame o 12 de marzo de 2026 e busca ofrecer unha ollada optimista sobre a precariedade laboral e a vida en parella a través do humor. Os actores subliñaron no photocall no Muelle Uno que o proxecto é froito dunha iniciativa independente e dun desexo común de contar esta historia agora. O seu obxectivo, engadiron, foi reivindicar o cine como ferramenta emocional e social nun momento complexo.
Desde a organización do festival percibíuse «Pizza Movies» como un sopro de aire fresco fronte á vaga de dramas sociais que predominan estes días nas seccións oficiais. Romero defendeu que a película nace «desde o amor ao cine» e non dun encargo industrial, o que lles permitiu explorar tons e rexistros sen a presión dunha gran produtora. Martín coincidiu en que, pese ao seu carácter divertido, a historia aborda cuestións duras como a incerteza profesional e a necesidade de adaptarse a contornos laborais cambiantes. Para ambos, a clave foi transformar esa gravidade en ternura e comedia sen perder a honestidade do relato.
O filme, dirixido por Carlo Padial, construiuse mediante un método creativo pouco ortodoxo, no que o director ía propondo consignas e conceptos máis que diálogos estritos. Martín explicou que no rodaxe había guión, mais tamén un amplo marxe para a improvisación, o que facilitou atopar un «código» propio entre os intérpretes. Romero engadiu que esa liberdade permitiu combinar distintos tipos de humor: desde a comedia romántica clásica ata o slapstick e o absurdo, todo sen que o espectador percibise a mecánica do guión. O resultado, segundo ambos, é unha película que soa e se sente natural, cun pulso moi humano.
A coguionista Desirée de Fez tivo, segundo os intérpretes, un papel fundamental na construción do ton cómico e humano do proxecto. Martín destacou a profundidade coa que Desirée e Padial entenden a comedia, afastándose de fórmulas previsibles e apostando por un humor vivo e sentido. Esa complicidade creativa trasladouse ao rodaxe, no que o equipo foi reducido e moitos escenarios foron espazos reais, vivendas particulares e vestiario propio. Rodar en localizacións naturais, ás veces sen permisos formais, axudou a conseguir a sensación de veracidade e proximidade que caracteriza o filme.
Os protagonistas insistiron en que a película non pretende banalizar a precariedade, senón poñela en contexto desde a vida cotiá dunha parella que decide seguir quéndose pese ás adversidades. Romero sinalou que a película lanza unha mensaxe que lles gusta: hai causas perdidas que, paradoxicamente, merecen a pena porque manteñen a dignidade e a esperanza. Martín engadiu que o humor funciona como unha forma de resistencia e supervivencia emocional fronte á fragilidade de moitos proxectos persoais e laborais hoxe en día. Ese equilibrio entre sorriso e gravidade é, segundo eles, o que lle dá corazón á cinta.
A acollida no Festival de Málaga foi motivo de satisfacción para un equipo que afronta a competición lonxe de grandes campañas promocionais. Ambos actores amosáronse agradecidos pola oportunidade de exhibir unha produción pequena nun escaparate relevante para o cinema español, e valoraron o papel dos festivais para dar visibilidade a propostas independentes. Tamén subliñaron a importancia de que existan espazos onde se premie o risco formal e a sensibilidade no tratamento de temas sociais. Para os responsables do filme, estar na Sección Oficial valida o esforzo colectivo que supuxo sacar adiante a película.
En termos de público, Romero e Martín esperan que «Pizza Movies» conecte con espectadores que buscan historias que lles fagan rir pero tamén pensar. A fórmula, din, é sinxela: personaxes creíbles, situacións recoñecibles e o desexo de non renunciar á esperanza cando todo semella complicado. A parella protagonista, a súa química e as decisións narrativas do equipo buscan lembrar que o cinema pode ser un refuxio e unha forma de entender o presente. Nese sentido, a película aspira a abrir unha fiestra optimista sen evadir a realidade.
Tras o seu paso por Málaga, «Pizza Movies» inicia a rolda de proxeccións e eventos que poderían levala a outras salas e festivais durante 2026, nun circuito no que as producións independentes tentan ampliar o seu alcance. Romero e Martín confían en que o boca a boca e a receptividade crítica permitan á cinta atopar público máis aló do certame. Mentres tanto, o equipo celebra ter conseguido que a película «existise» nun momento no que, segundo as súas palabras, facer cinema é xa por si só unha forma de resistencia e de esperanza creativa.
