Borja Iglesias, dianteiro do Celta de Vigo, mostrouse onte aflixido pola dificultade que aínda afrontan os futbolistas homosexuais para facer pública a súa orientación, nunha entrevista co xornal francés L’Équipe antes do encontro de ida dos oitavos de final da Liga Europa contra o Olympique de Lyon. O atacante santiagués sinalou que, a pesares das transformacións sociais das últimas décadas, moitos profesionais seguen sen sentirse seguros para falar abertamente por medo a perder o acadado. A conversación, que tivo lugar o 10 de marzo de 2026, serviu para que o xogador reflexionara sobre a homofobia no fútbol de élite e a súa propia postura ao respecto.

Iglesias explicou que ao longo da súa traxectoria nunca recibira a confidencia dun compañeiro sobre a súa homosexualidade, un dato que lle fai medir a magnitude do problema dentro dos vestiarios. Esa ausencia de testemuños persoais lévao a pensar que a combinación de presión mediática, institucional e do clube impide a moitos plantexarse unha saída pública. O dianteiro insistiu en que a sensación de risco —perder contratos, aceptación ou mesmo oportunidades deportivas— é unha barreira real que condiciona decisións privadas de carácter íntimo.

Aínda que recoñeceu avances na visibilidade e nos dereitos LGTBI no ámbito social, o futbolista galego subliñou que o deporte profesional mantén inercias que dificultan a normalización. Sinalou que o fútbol masculino de alto nivel resultou historicamente un espazo que enaltece a virilidade e a fortaleza, valores que non sempre deixan sitio á diversidade afectiva. Por iso, na súa opinión, as medidas culturais e educativas entre clubes, federacións e ligas seguen a ser imprescindibles.

CONTENIDO PATROCINADO

Salado Golf & Beach Resort

Descubre la oportunidad de inversión más exclusiva del Caribe. Villas de lujo con retorno garantizado del 12% anual en Punta Cana.

Conoce más →

Na charla con L’Équipe, Iglesias valorou tamén a influencia de figuras públicas que alteraron os estereotipos sobre o futbolista. Para el, nomes como David Beckham e Guti axudaron a ampliar o repertorio do que pode ser a masculinidade no fútbol: introduciron outras formas de expresión e de aparencia que, segundo o dianteiro, facilitaron certa liberdade ás xeracións posteriores. Non obstante, engadiu, esa transformación estética non elimina por si soa as dinámicas de exclusión nin garante contornos de confianza para quen poida ser vulnerable.

O atacante vigués mostrouse, ao mesmo tempo, moderadamente optimista. Asegurou que estamos máis preto que no pasado de que un futbolista de primeiro nivel faga pública a súa homosexualidade, aínda que subliñou que aínda queda moito camiño ata a súa total normalización. Iglesias explicou que a percepción de estar «máis preto» débese a cambios de actitude entre afeccionados e á maior visibilidade mediática, pero que as consecuencias persoais e profesionais para o xogador que decida falar aínda constitúen un freo importante.

No mesmo reportaxe, o futbolista tamén abordou o papel dos deportistas nos debates sociais e políticos. Aplaudiu que Kylian Mbappé alzase a voz contra o extremismo no contexto das eleccións francesas e considerou admirable que persoas con tanta repercusión utilicen o seu altavoz para denunciar ameazas democráticas. Ao mesmo tempo, amosou comprensión cara a compañeiros como Unai Simón, que optan pola prudencia e por non implicarse públicamente en determinadas polémicas, e recoñeceu que a presión por posicionarse é un fenómeno complexo e persoal.

As declaracións de Iglesias reabren en España o debate sobre a homofobia no deporte e a necesidade de políticas máis activas por parte de clubes, federacións e asociacións de xogadores. Especialistas consultados noutras ocasións sinalaron que a creación de protocolos de apoio, campañas de sensibilización e garantías contra represalias son pasos necesarios para que calquera futbolista poida tomar unha decisión con seguridade. Nese senso, o discurso do dianteiro do Celta engade unha voz pública que reclama medidas máis alá de xestos puntuais.

Borja Iglesias, que esta tempada compite tanto na LaLiga como na Liga Europa, afirmou que seguirá expresándose contra a discriminación porque considera que a súa condición de figura pública conleva responsabilidade. A mensaxe que lanzou en Lyon soa, en todo caso, a aviso: por moito que a visibilidade aumente, a porta manterase pechada para moitos mentres non existan cambios estruturais que garantan protección e normalidade. As súas palabras, en todo caso, contribúen a manter viva a conversación sobre inclusión no fútbol contemporáneo.