¿Centralización ou equilibrio? O dilema dos aeroportos galegos

Galicia ante o reto da súa conectividade aérea

O debate sobre o futuro dos aeroportos en Galicia volve á primeira liña, pero non por cuestión de infraestruturas ou investimentos, senón polo modelo territorial que define a mobilidade na comunidade. A recente suxestión de restrinxir a actividade dos aeroportos da Coruña e Vigo a voos de negocios —unha proposta que non conta co respaldo do Goberno autonómico— reabriu unha reflexión de fondo: que tipo de conectividade necesita Galicia para desenvolverse de forma equilibrada?

Un modelo descentralizado baixo presión

Actualmente, Galicia conta con tres aeródromos comerciais: Santiago, A Coruña e Vigo, cada un coa súa propia área de influencia e a súa historia particular. Esta dispersión responde tanto á xeografía como á reivindicación identitaria das principais cidades galegas. A pesar dos recorrentes debates sobre a conveniencia de apostar por un só gran aeroporto internacional, a realidade é que o modelo multipolar mantívose grazas a unha combinación de intereses económicos, políticos e sociais.

Porén, a recorrente aparición de propostas para especializar os aeroportos —neste caso, limitando A Coruña e Vigo ao tráfico corporativo— pon o foco na eficiencia e no custo de manter tres infraestruturas con servizos similares a menos de cen quilómetros entre si. É sostible a medio prazo este esquema, cando a maioría das comunidades autónomas se orientan cara á centralización das súas conexións aéreas?

Impacto na economía e no turismo local

A posibilidade de reducir a actividade dos aeroportos periféricos non é menor: afecta directamente á economía local, ao desenvolvemento turístico e á proxección internacional das urbes afectadas. As cifras dos últimos anos, con récords de pasaxeiros e pernoitas, especialmente na Coruña, evidencian que existe unha demanda real, impulsada pola reactivación turística tras a pandemia e polo dinamismo empresarial das cidades.

Limitar a conectividade aérea destas áreas podería ter efectos contraproducentes. Dende a perspectiva dos sectores produtivos, unha boa rede de voos nacionais e internacionais considérase clave para atraer investimentos, talento e grandes eventos. Ademais, a competencia entre aeroportos serviu en ocasións como incentivo para mellorar servizos e prezos. Quen se beneficia realmente dunha hipotética concentración de rutas e recursos nun só enclave?

Unha decisión que transcende a xestión aeroportuaria

O Executivo autonómico optou por distanciarse da proposta de limitar a operativa da Coruña e Vigo. Máis alá da conxuntura, esta postura reflicte unha visión que concibe a mobilidade como un elemento vertebrador do territorio. A cuestión non é só técnica ou económica: afecta ao modelo de comunidade que se quere para Galicia nas vindeiras décadas.

Non é a primeira vez que xorden iniciativas para replantexar a rede de aeroportos na rexión. Noutras ocasións, foron os propios concellos, empresarios ou colectivos sociais quen defenderon a singularidade e o potencial de cada terminal. O respaldo institucional ao mantemento dos tres aeroportos, polo tanto, non é só unha cuestión de xestión, senón de equilibrio territorial e de xustiza para os habitantes de toda Galicia.

Comparativa con outros territorios

A situación galega non é única en España. Outras comunidades viviron procesos de concentración ou, pola contra, de defensa dos voos rexionais, como é o caso de Asturias ou Castela e León. Porén, o caso galego resulta paradigmático pola densidade de poboación arredor das súas cidades principais e o peso económico das mesmas.