China xa traballa na selección do punto exacto onde pretende pousar aos seus primeiros tripulantes na Lúa, segundo un estudo científico divulgado esta semana. O equipo da Universidade Nacional de Xeociencias de China, en Wuhan, identifica a rexión de Rimae Bode como unha das “máis prometedoras” para unha misión tripulada prevista arredor de 2030. A investigación, publicada en Nature Astronomy, combina mapas xeolóxicos e datos de misións previas para priorizar zonas con interese científico e vantaxes operativas.
O anuncio chega nun momento de tensión para o programa lunar estadounidense, cuxo calendario sufriu cambios e recortes nos últimos anos. Mentres tanto, Pequín acelera tamén a ampliación da súa estación espacial e mantén actividade en misións a Marte.
## O estudo e o seu obxectivo
O traballo, liderado polo investigador Jun Huang, analiza a xeografía lunar dispoñible para seleccionar zonas aptas para o primeiro alunizaxe tripulado chinés.
Os autores avalían parámetros xeolóxicos e loxísticos: composición das rochas, diversidade estratigráfica, latitude e proximidade a zonas chairas. Esa combinación de criterios lévaos a propoñer Rimae Bode, situada preto do ecuador lunar entre os mares basálticos Sinus Aestuum e Mare Vaporum.
Segundo o estudo, a rexión reúne materiais formados en distintas etapas da historia lunar. Esa heteroxeneidade permitiría aos científicos obter mostras que acheguen pistas sobre a evolución interna do satélite.
## Por que Rimae Bode atrae
Os científicos subliñan dous tipos de interese sobre esta área: o científico e o estratéxico.
Interese científico: mestura de materiais de varias eras xeolóxicas que facilita o estudo de procesos internos e externos da Lúa.
Interese estratéxico: localización na cara visible e en latitudes baixas, o que facilita comunicacións directas coa Terra e operacións solares.
Accesibilidade: superficies relativamente chairas que reducen riscos durante a descida e a mobilidade de vehículos.
O equipo tamén apunta á oportunidade de buscar trazas de procesos que, noutros contextos, poderían interpretarse como indicios de actividade pasada. En todo caso, os autores falan de “posibilidades científicas” que xustificarían misións de retorno de mostras.
## A nova carreira lunar e os seus actores
A selección de posibles puntos de alunizaxe forma parte dunha estratexia máis ampla de China, que aspira non só a aterrar humanos senón a establecer presenza sostida na Lúa.
En paralelo, a NASA viu a súa folla de ruta lunar alterada por cambios políticos e orzamentarios desde 2017, o que reconfigurou prazos e prioridades. Esa debilidade abriu espazo a unha competencia máis intensa polo liderado espacial.
Pequín avanza tamén na consolidación da súa estación orbital e en programas interplanetarios, áreas onde Washington aplicou recortes ou reordenou recursos. O balance reforza a percepción de que a carreira lunar do século XXI combina ambición científica con cálculo xeopolítico.
## Que vén despois
A identificación dunha zona preferente é só un paso inicial. Antes dun voo tripulado hai que validar condicións de aterraxe, deseñar traxectorias seguras e probar sistemas de soporte vital e retorno.
Ademais da enxeñaría, entran en xogo decisións políticas e acordos internacionais. A posibilidade de cooperación científica existe, pero a competencia estratéxica pode condicionar os marcos de intercambio.
Expertos internacionais, como a enxeñeira española Michela Muñoz, ex NASA, sinalaron que nos vindeiros anos veremos humanos vivindo na Lúa e, quizais, en Marte. A traxectoria concreta dependerá tanto dos avances técnicos como da estabilidade dos compromisos políticos e orzamentarios.
[CATEGORÍA: internacional]
