Fontanería Márquez pecha a persiana definitivamente este venres na Vía Norte tras máis de medio século de servizo ao veciñado e á cidade. Fundada en 1970 por Luciano Martínez e consolidada polos seus fillos, a empresa pechará pola falta de relevo xeracional ao xubilarse un dos irmáns á fronte do negocio. O baixo situado en Vía Norte 25, onde levan establecidos 33 años, deixará un baleiro tangible no comercio de proximidade de Vigo.

O peche e a memoria dun oficio

Os irmáns coñecidos como Pepe e Moncho Márquez —de 75 e 66 anos respectivamente— recollen agora unha traxectoria que arrancou nun pequeno local da rúa Canadelo, transitou por San Xosé e terminou asentándose na actual dirección hai máis de tres décadas. A súa actividade non se limitou a vender recambios: instalaron redes de fontanaría, calefacción e gas, realizaron mantementos domésticos e chegaron a atender frigoríficos e equipos en centros sanitarios. Esa mestura de oficio técnico e confianza local explica por que, co peche, moitos clientes senten que se vai algo máis que unha tenda.

«É unha decisión dura pero irremediable. Custou e segue custando tomala», recoñece Moncho ao explicar que a xubilación foi o factor definitivo. Non se trata só dun relevo na propiedade senón da ausencia de quen queira recoller un oficio que, admiten, esixe coñecemento e constancia. A plantilla sempre foi «xente moi da casa»; nomes como Elías, Alfredo, Justino, José ou Juan forman parte desa historia cotiá que se viviu detrás do mostrador e nas saídas a urxencias a medianoite.

CONTENIDO PATROCINADO

Salado Golf & Beach Resort

Descubre la oportunidad de inversión más exclusiva del Caribe. Villas de lujo con retorno garantizado del 12% anual en Punta Cana.

Conoce más →

«Ao xubilármonos non hai ninguén que veña detrás e non hai continuidade laboral. Dáme moita nostalxia, pero non nos queda máis remedio que pechar as portas», di Moncho.

A labor de Fontanería Márquez foi, en moitos casos, a dun servizo público non oficial: resolver avarías en vivendas, atender instalacións en hospitais ou pór en marcha caldeiras antigas que xa parecían reliquias. Esa proximidade é a que destaca Pepe, que a pesar da súa xubilación formal seguía pasando polo local: «Os clientes veñen por aquí, saúdanche, falas con eles e entretéñeste». O peche rompe esa trama de relacións veciñais que se constrúen barrio a barrio en Vigo.

Un oficio que se transforma e perde relevo

Falar cos Márquez serve tamén para trazar a evolución técnica do sector. «A fontanaría non ten nada que ver co de antes, cambiou todo», resume Pepe. Materiais que antaño eran ferro ou chumbo foron desprazados case por completo por plásticos e polímeros; as técnicas e normativas de gas e calefacción endurecéronse, e a demanda de certificacións e coñecementos específicos aumentou. Ao mesmo tempo, sinalan, hai menos man de obra coa cualificación que antaño era habitual en talleres e obradoiros.

É unha dobre tensión: por unha banda, a necesidade de modernización; por outra, a dificultade de atraer mozos a oficios manuais nunha provincia onde o envellecemento e a despoboación rural son realidades visibles. O sector da construción en Galicia leva anos reclamando medidas para recuperar a formación profesional como vía de relevo: ciclos formativos, incentivos para aprendizaxes en empresas pequenas e un recoñecemento social distinto para quen opta pola vía técnica. Os Márquez confirman que «se es traballador, competente e honrado, hai moito traballo aínda no camiño», pero advirten que falta quen queira comprometerse a longo prazo.

Repercusións no barrio e futuros posibles

O peche dun negocio con máis de cincuenta anos de historia non é só sentimental; ten efectos prácticos no barrio. A perda dun provedor local